W 2024 roku najwięcej osób urodzonych za granicą, które mieszkały w Polsce, pochodziło z Ukrainy. Z kolei najwięcej osób urodzonych w Polsce i mieszkających poza krajem przebywało w Niemczech, Wielkiej Brytanii i USA. Poniższe zestawienia pokazują liczbę tych osób według kraju urodzenia i zamieszkania, a także proporcje między wybranymi kierunkami migracji.

Skąd pochodzą te dane i co dokładnie oznaczają?

Zestawienie opiera się na statystykach UN DESA (Departament Spraw Ekonomicznych i Społecznych ONZ) i przedstawia szacowaną liczbę migrantów międzynarodowych mieszkających w poszczególnych krajach w 2024 roku, a nie liczbę osób, które przekroczyły granicę w ciągu tego roku. Nie jest to również liczba wszystkich osób, które kiedykolwiek wyemigrowały z Polski, ponieważ część z nich mogła wrócić do kraju lub zmienić miejsce zamieszkania.

UN DESA publikuje szacunki liczby migrantów międzynarodowych, które opierają się na krajowych spisach powszechnych, rejestrach ludności i badaniach reprezentatywnych, uzupełnianych szacunkami tam, gdzie danych brakuje.

Zanim zaczniesz porównywać liczby, warto znać trzy zasady, według których zostały zebrane:

1. Kryterium to kraj urodzenia, a nie obywatelstwo. „Imigrant w Polsce” to osoba urodzona poza Polską, niezależnie od tego, czy ma polskie obywatelstwo. „Emigrant” to osoba urodzona w Polsce, mieszkająca w innym kraju.
2. To stan w danym momencie, a nie roczny przepływ. Dane pokazują, ile osób mieszka w danym kraju, a nie ile przyjechało lub wyjechało w ciągu roku.
3. Wartości są zaokrąglone i szacunkowe. Różnice rzędu kilku tysięcy nie powinny być traktowane jako precyzyjne.

Skąd pochodzą osoby urodzone za granicą mieszkające w Polsce?

W Polsce mieszka około 1,7 mln osób urodzonych poza jej granicami. Poniższa tabela pokazuje kraje urodzenia tych osób.

Co widać w tych liczbach?

Ukraina dominuje. Samo to jedno państwo odpowiada za prawie dwie trzecie wszystkich osób urodzonych za granicą i mieszkających w Polsce. Po dodaniu Białorusi udział rośnie do około 68%. Pięć największych krajów (Ukraina, Wielka Brytania, Niemcy, Białoruś, Irlandia) to łącznie około 1,46 mln osób, czyli blisko 86% całości.

Zaskakująca obecność krajów zachodnich. Na liście drugie miejsce zajmuje Wielka Brytania (180 tys.), a kolejne są Niemcy (87 tys.), Irlandia i USA. To państwa, do których Polacy emigrowali w dużej liczbie. Dane ONZ nie rozróżniają jednak narodowości osób urodzonych w tych krajach, więc nie wiemy, ilu z nich to dzieci Polaków urodzone za granicą i mieszkające dziś w Polsce. Jest to prawdopodobne wyjaśnienie, ale to hipoteza, a nie wynik wprost wynikający z danych.

Długi ogon. Po odjęciu największych krajów reszta jest bardzo rozproszona. Żaden kraj spoza pierwszej piątki nie przekracza 30 tys. osób.

W jakich krajach mieszkają osoby urodzone w Polsce?

Poza Polską żyje około 4,6 mln osób urodzonych w Polsce. Poniżej kraje, w których mieszka najwięcej z nich.

Najważniejsze obserwacje

1,9 mln osób urodzonych w Polsce mieszka w Niemczech, czyli więcej niż wynosi łączna liczba wszystkich osób urodzonych za granicą mieszkających w Polsce (1,7 mln).

Pierwsza trójka to ponad dwie trzecie. Niemcy, Wielka Brytania i USA to razem 3,2 mln osób, czyli około 70% wszystkich emigrantów.

Szeroki rozrzut geograficzny. Na liście znajdują się kraje z różnych kontynentów: Ameryka Północna (USA, Kanada), Europa Zachodnia i Północna, a także Izrael i Australia. Pokazuje to, że polska diaspora jest bardzo zróżnicowana pod względem kierunków, choć w liczbach bezwzględnych dominuje Europa Zachodnia.

Warto też pamiętać, że w tej grupie są zarówno osoby, które wyjechały w ostatnich latach, jak i te, które wyemigrowały dekady temu, oraz ich dzieci, jeśli same urodziły się w Polsce. Kraj urodzenia nie mówi nic o tym, kiedy dana osoba wyjechała.

Porównanie: jak wygląda imigracja i emigracja w Polsce?

Najciekawsze są kraje, które pojawiają się po obu stronach zestawienia. Na potrzeby tego opracowania zestawiłem dane o osobach urodzonych w Polsce, mieszkających za granicą, z danymi o osobach urodzonych w wybranych krajach, które mieszkają w Polsce. Na tej podstawie obliczyłem przybliżone proporcje dla poszczególnych państw. Nie są to bezpośrednie wskaźniki przepływów migracyjnych, lecz porównanie liczebności dwóch grup w 2024 roku.

Poniższa tabela pokazuje, ilu osób urodzonych w Polsce mieszka w danym kraju w porównaniu z liczbą osób urodzonych w tym kraju, które mieszkają w Polsce (2024 rok).

W 13 krajach, głównie zachodnich, osób urodzonych w Polsce jest wyraźnie więcej niż osób urodzonych tam i mieszkających w Polsce. Największa dysproporcja dotyczy Niemiec (ok. 22 : 1), najmniejsza Irlandii (ok. 3 : 1). Proporcje to przybliżone wartości wyliczone z zaokrąglonych danych.

Odwrotnie jest w przypadku Rosji, Kazachstanu, Litwy i Ukrainy: imigrantów z tych krajów mieszkających w Polsce jest więcej niż Polaków mieszkających w nich. Najmocniej widać to na przykładzie Ukrainy. W Polsce mieszka 1,1 mln osób urodzonych na Ukrainie, a na Ukrainie mieszka tylko 3 tys. osób urodzonych w Polsce (ok. 1 : 367). Rosja jest najbardziej zbliżona do równowagi (ok. 1 : 1,6).

Co z tego wynika?

Dane ONZ prowadzą do kilku ostrożnych wniosków.

1. Bilans kraju urodzenia jest ujemny. Więcej osób urodzonych w Polsce mieszka za granicą (4,6 mln) niż osób urodzonych za granicą mieszka w Polsce (1,7 mln). Różnica to 2,9 mln.
2. Dwa różne modele migracji. Imigracja do Polski jest skoncentrowana wokół jednego kraju (Ukrainy). Emigracja z Polski jest rozproszona, choć z wyraźnym liderem w postaci Niemiec.
3. Skala nie oznacza kierunku trendu. Dane pokazują stan, a nie zmiany w czasie. Nie wynika z nich, czy emigracja rośnie, czy maleje, ani ilu emigrantów wróciło. Żeby ocenić trend, trzeba porównać kilka edycji danych UN DESA lub skorzystać z rocznych statystyk przepływów publikowanych przez krajowe urzędy statystyczne.

Najczęstsze pytania (FAQ)

Ile osób urodzonych w Polsce mieszka za granicą?

Według danych ONZ z 2024 roku poza Polską mieszka około 4,6 mln osób urodzonych w Polsce. Najwięcej w Niemczech (1,9 mln), Wielkiej Brytanii (900 tys.) i USA (400 tys.). Nie jest to dokładnie to samo co liczba obywateli Polski lub wszystkich osób polskiego pochodzenia mieszkających za granicą, ponieważ zestawienie opiera się na kraju urodzenia.

Ilu imigrantów mieszka w Polsce?

W Polsce mieszka około 1,7 mln osób urodzonych za granicą. Największą grupę stanowią osoby urodzone na Ukrainie (1,1 mln), czyli około 65%.

Czy imigrant to to samo co cudzoziemiec?

Nie. W statystykach UN DESA liczy się kraj urodzenia, a nie obywatelstwo. Osoba urodzona za granicą i posiadająca polskie obywatelstwo jest ujęta jako imigrant, a cudzoziemiec urodzony w Polsce już nie.

Dokąd najczęściej wyjeżdżają Polacy?

Na pierwszym miejscu są Niemcy (około 41% wszystkich emigrantów), a następnie Wielka Brytania (około 20%) i USA (około 9%).

Czy te dane pokazują, ilu Polaków wyjechało w ostatnim roku?

Nie. To stan na dany moment, a nie roczny przepływ. Do analizy bieżących wyjazdów i powrotów potrzebne są odrębne statystyki roczne.

Czy 4,6 mln oznacza wszystkich Polaków mieszkających za granicą?

Nie. To szacunkowa liczba osób urodzonych w Polsce, które mieszkają poza krajem, według danych ONZ z 2024 roku. Nie jest to dokładna liczba obywateli Polski mieszkających za granicą ani wszystkich osób polskiego pochodzenia.

Podsumowanie

Polska jest zarazem krajem emigracji i imigracji, ale w bardzo różnej skali i o różnej strukturze. Na 4,6 mln osób urodzonych w Polsce i mieszkających za granicą przypada 1,7 mln osób urodzonych za granicą i mieszkających w Polsce. Emigracja jest bardziej rozproszona geograficznie, z dużą koncentracją w Niemczech. Imigracja opiera się głównie na jednym kierunku: Ukrainie.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu chrzest dziecka był w Polsce niemal oczywistym elementem życia rodzinnego. Dziś coraz częściej staje się świadomą decyzją, a liczba udzielanych sakramentów chrztu wyraźnie maleje. W 1995 roku w Polsce odnotowano ponad 438 tys. chrztów, podczas gdy w 2024 roku było ich już około 247 tys. Czy oznacza to, że Polacy masowo odchodzą od tradycji religijnych? Za zmianami stoją zarówno rekordowo niska liczba urodzeń, jak i zmieniające się podejście młodych rodziców do wiary i wychowania dzieci.

Najważniejsze fakty o liczbie chrztów w Polsce:

• 247 168 chrztów udzielono w Polsce w 2024 roku, według danych Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego.
• 438 461 chrztów odnotowano w 1995 roku. W ciągu niespełna 30 lat ich roczna liczba zmniejszyła się o około 44%.
• 251 782 dzieci urodziło się w Polsce w 2024 roku, co pokazuje skalę zmian demograficznych.
• 86,9% dzieci zostało ochrzczonych przed ukończeniem 1. roku życia w 2024 roku (wobec 91-94% w latach 2014-2019).
• Spadek liczby chrztów nie wynika wyłącznie z sekularyzacji. Istotne znaczenie ma malejąca liczba urodzeń.
• Chrzest nadal pozostaje ważnym elementem tradycji wielu polskich rodzin, mimo zmian zachodzących w religijności społeczeństwa.

Ile chrztów odbywa się w Polsce? Dane pokazują wyraźny trend

Statystyki dotyczące chrztów w Polsce pokazują, że skala tego zjawiska zmieniła się w ciągu ostatnich trzech dekad. W latach 90. i w kolejnych latach liczba udzielanych sakramentów często przekraczała 350–400 tys. rocznie. W ostatnich latach wartości te są już znacznie niższe.

Według danych ISKK w 1995 roku udzielono 438 461 chrztów. W 2008 roku było ich 387 949, a w 2019 roku – 372 851. Rok później liczba spadła do 312 082, natomiast w 2024 roku wyniosła 247 168.

Oznacza to, że w 2024 roku odnotowano o ponad 191 tys. chrztów mniej niż w 1995 roku. To duża zmiana, ale jej interpretacja wymaga uwzględnienia szerszego kontekstu.

Zmniejszająca się liczba chrztów nie jest zjawiskiem odosobnionym. W Polsce rodzi się coraz mniej dzieci, a społeczeństwo starzeje się. Jednocześnie zmieniają się zwyczaje rodzinne, podejście do religii i sposób podejmowania decyzji dotyczących wychowania najmłodszych.

Liczba urodzeń a liczba chrztów w latach 1995–2024

Aby precyzyjnie zobrazować skalę i dynamikę opisanych zjawisk, poniższe zestawienie zbiera oficjalne dane dotyczące liczby urodzeń żywych rejestrowanych przez Główny Urząd Statystyczny oraz całkowitej liczby udzielonych chrztów publikowanej w rocznikach Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego.

Rok	Liczba urodzeń żywych [GUS]	Liczba chrztów ogółem [ISKK]	Chrzty / Urodzenia [%]
1995	433 109	438 461	101,2%
1996	428 203	419 513	98,0%
1997	412 635	410 749	99,5%
1998	395 619	396 207	100,1%
1999	382 002	389 892	102,1%
2000	378 348	379 371	100,3%
2001	368 205	367 765	99,9%
2002	353 765	354 277	100,1%
2003	351 072	343 912	98,0%
2004	356 131	342 613	96,2%
2005	364 383	352 070	96,6%
2006	374 244	353 512	94,5%
2007	387 873	366 881	94,6%
2008	414 499	387 949	93,6%
2009	417 589	397 454	95,2%
2010	413 300	392 598	95,0%
2011	388 416	383 486	98,7%
2012	386 257	377 972	97,9%
2013	369 576	374 248	101,3%
2014	375 160	368 438	98,2%
2015	369 308	369 397	100,0%
2016	382 257	374 279	97,9%
2017	401 982	392 446	97,6%
2018	388 178	386 565	99,6%
2019	374 954	372 851	99,4%
2020	355 309	312 082	87,8%
2021	331 511	315 357	95,1%
2022	305 132	302 165	99,0%
2023	272 451	267 150	98,1%
2024	251 782	247 168	98,2%

 

Zestawienie pokazuje, że długoterminowy spadek liczby chrztów towarzyszy zmniejszającej się liczbie urodzeń. W 2024 roku spadek był już zbliżony w obu zestawieniach: liczba urodzeń zmniejszyła się o około 7,6%, a liczba chrztów o około 7,5% w porównaniu z 2023 rokiem. Nie oznacza to jednak, że oba zjawiska są ze sobą tożsame – roczne statystyki chrztów obejmują także dzieci urodzone w innych latach.

Ile dzieci jest chrzczonych w Polsce w stosunku do liczby urodzeń?

Porównanie liczby chrztów z liczbą urodzeń może pomóc zrozumieć skalę zmian, ale wymaga ostrożności. W 2024 roku w Polsce urodziło się 251 782 dzieci, a w statystykach kościelnych odnotowano 247 168 chrztów. Proste zestawienie tych wartości daje około 98,2%.

Nie oznacza to jednak, że 98,2% dzieci urodzonych w 2024 roku zostało ochrzczonych. W danym roku chrzest mogą przyjąć również dzieci urodzone wcześniej, a także dzieci urodzone za granicą. Z kolei część dzieci urodzonych w Polsce może zostać ochrzczona dopiero w kolejnych latach albo w ogóle nie przyjąć tego sakramentu.

Dlaczego w niektórych latach chrztów było więcej niż urodzeń?

W zestawieniu pojawiają się lata, w których liczba chrztów nieznacznie przekraczała liczbę urodzeń żywych (różnica wynosiła od 0,1 do 2,1%). Nie jest to sprzeczność, bo obie statystyki opisują inne zdarzenia. GUS rejestruje urodzenia żywe w danym roku, a statystyki kościelne uwzględniają sakramenty udzielone w danym roku, niezależnie od tego, kiedy urodziło się dziecko.

Na taki wynik mogą wpływać między innymi:

• chrzest w późniejszym wieku – rodzice nie zawsze organizują uroczystość w pierwszych miesiącach życia dziecka,
• chrzty dorosłych i starszych dzieci, które również trafiają do statystyk,
• migracje zagraniczne – dzieci urodzone poza Polską mogą zostać ochrzczone w Polsce,
• przesunięcia między latami – chrzty odłożone na później zwiększają liczbę sakramentów w roku ich udzielenia,
• różnice w zgłaszaniu danych – statystyki kościelne opierają się na sprawozdaniach parafialnych i mogą zawierać drobne nieścisłości.

Z tego względu rocznych danych nie należy interpretować jako dokładnego pomiaru religijności rodziców dzieci urodzonych w danym roku.

Dlaczego liczba chrztów w Polsce spada?

Na spadek liczby chrztów wpływają przede wszystkim dwa zjawiska: kryzys demograficzny oraz przemiany religijności. Nie należy ich ze sobą utożsamiać, ponieważ opisują różne procesy.

Coraz mniej dzieci przychodzi na świat

Jednym z najważniejszych powodów jest spadek liczby urodzeń. W 1995 roku w Polsce urodziło się 433 109 dzieci, a w 2024 roku już tylko 251 782.

Różnica jest ogromna. W ciągu niespełna trzech dekad liczba urodzeń żywych zmniejszyła się o ponad 40%. Nawet gdyby odsetek rodziców decydujących się na chrzest pozostawał niezmieniony, mniejsza liczba urodzeń oznacza mniej chrztów.

To istotne zastrzeżenie przy interpretowaniu statystyk. Sam spadek liczby udzielanych sakramentów nie pozwala stwierdzić, jaka część społeczeństwa zrezygnowała z praktyk religijnych. Zwracają na to uwagę również przedstawiciele ISKK:

pierwotną przyczyną spadków w księgach parafialnych jest kryzys demograficzny. Jeśli ktoś porównuje liczbę chrztów z lat 90. z obecną i wyciąga wniosek o masowej rezygnacji z sakramentu, pomija to, że samych dzieci jest dziś po prostu dużo mniej.

Rodzice coraz częściej podejmują indywidualne decyzje

Drugim czynnikiem są przemiany społeczne i światopoglądowe. Dla wielu rodzin chrzest pozostaje ważną tradycją, sposobem podtrzymywania więzi z bliskimi i elementem rodzinnej uroczystości. Inni rodzice chcą jednak pozostawić dziecku możliwość samodzielnego podjęcia decyzji o religii w przyszłości.

Dane pokazują też proces, który łatwo przeoczyć na tle ogólnych wskaźników. W 2024 roku około 87% dzieci zostało ochrzczonych w pierwszym roku życia, a dekadę wcześniej odsetek ten wynosił 93,6%. Oznacza to, że około 13% rodziców nie ochrzciło dziecka w tym okresie. Część z nich może zrobić to później, ale część prawdopodobnie zrezygnuje z obrzędu.

Źródło: Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego (ISKK).

Co pokazują te liczby? Po załamaniu w 2020 roku (78,3%) wskaźnik odbił się do 89,7% w 2023 roku, ale w 2024 spadł do 86,9%. To nadal o ok. 7 punktów procentowych mniej niż w 2019 roku (93,7%).Chrzest w pierwszym roku życia nadal jest powszechną praktyką, ale jego udział w stosunku do liczby urodzeń nie jest stały. Przy interpretacji trendu należy uwzględniać zarówno zmieniające się decyzje rodziców, jak i możliwość odkładania sakramentu na później. Same dane nie pozwalają jednoznacznie określić, jaka część zmian wynika z przemian religijności, a jaka z przesunięcia terminu chrztu.

Czy Polacy odchodzą od chrztu? Zmienia się podejście do religii

Spadająca liczba chrztów wpisuje się w szersze zmiany dotyczące życia religijnego w Polsce. W ostatnich latach obserwowane są również przemiany związane z uczestnictwem w mszach świętych, zawieraniem małżeństw kościelnych oraz udziałem uczniów w lekcjach religii.

Nie wszystkie te zjawiska przebiegają jednak w takim samym tempie.

Chrzest ma szczególny charakter, ponieważ zwykle odbywa się na początku życia człowieka i często wiąże się z decyzją całej rodziny. W przypadku ślubu kościelnego czy bierzmowania znaczenie mają również osobiste przekonania, sytuacja życiowa i decyzje podejmowane już przez samych zainteresowanych.

Dlatego można spotkać rodziny, które decydują się ochrzcić dziecko, ale później nie uczestniczą regularnie w życiu parafii. Możliwe jest również odwrotne podejście: rodzice rezygnujący z chrztu w dzieciństwie nie muszą przesądzać o przyszłych przekonaniach religijnych swojego dziecka.

Statystyki sakramentalne pokazują więc nie tylko zmiany w liczbie uczestników poszczególnych obrzędów, ale także złożone relacje między tradycją, wiarą i indywidualnymi wyborami.

Podsumowanie: dlaczego liczba chrztów w Polsce maleje?

W 2024 roku w Polsce odnotowano 247 168 chrztów, czyli znacznie mniej niż w latach 90. XX wieku. Spadek ten należy rozpatrywać w kontekście dwóch procesów: malejącej liczby urodzeń oraz zmian w podejściu do religii i tradycji rodzinnych.

Dane ISKK pokazują również, że zmienia się wskaźnik chrztów udzielanych dzieciom przed ukończeniem pierwszego roku życia w stosunku do liczby urodzeń. Nie pozwala on jednak samodzielnie określić, ilu rodziców całkowicie rezygnuje z sakramentu, a ilu odkłada go na później.

Jedno jest pewne: aby rzetelnie ocenić zmiany w religijności Polaków, trzeba patrzeć nie tylko na ogólną liczbę chrztów, ale także na demografię i sposób obliczania poszczególnych wskaźników.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Za wzrostem rynku stoi przede wszystkim rozwój przewozów międzynarodowych. W 2025 roku ruch międzynarodowy w polskich portach wzrósł o 12,4 proc. rok do roku, podczas gdy przewozy krajowe zwiększyły się zaledwie o 0,04 proc. Istotną rolę odgrywały również przewozy regularne i czarterowe.

Polacy latają coraz więcej. 2025 rok kolejnym rekordem

Polski rynek przewozów lotniczych rozwija się szybciej niż europejski. W 2025 roku dynamika wzrostu liczby pasażerów w polskich portach była o 7,3 pkt proc. wyższa niż w przypadku europejskich portów lotniczych zrzeszonych w ACI Europe.

Według danych Urzędu Lotnictwa Cywilnego (ULC) polskie porty lotnicze obsłużyły w ubiegłym roku 66,1 mln pasażerów. To wynik o 11,7 proc. wyższy niż w 2024 roku. Jeszcze wyraźniej widać skalę wzrostu, gdy porównamy wynik z 2023 rokiem. W ciągu zaledwie dwóch lat liczba pasażerów zwiększyła się o ponad 26,6 proc. Tak duży wzrost nie jest przypadkowy. Na popyt na podróże lotnicze wpływa kilka czynników.

Jednym z najważniejszych jest rosnąca siła nabywcza gospodarstw domowych i większa gotowość Polaków do wydawania pieniędzy na zagraniczne wyjazdy. Równocześnie przewoźnicy niskokosztowi konsekwentnie rozbudowują siatkę połączeń z polskich miast, oferując loty do coraz większej liczby europejskich destynacji.

Duże znaczenie ma również turystyka zorganizowana. Linie czarterowe oraz biura podróży zwiększają liczbę oferowanych miejsc, a szczególnie mocno korzystają na tym porty regionalne położone w największych aglomeracjach.

Rekordowe wakacje na polskich lotniskach

Największe natężenie ruchu przypadło oczywiście na sezon wakacyjny. W lipcu i sierpniu 2025 roku liczba pasażerów obsłużonych we wszystkich polskich portach lotniczych przekroczyła po raz pierwszy w historii 7 mln osób w ciągu jednego miesiąca.

To ważny sygnał dla całego rynku. Pokazuje nie tylko skalę zainteresowania podróżami zagranicznymi, ale również rosnące znaczenie portów regionalnych, które przejmują część ruchu wcześniej koncentrującego się w Warszawie.

Warto też zwrócić uwagę na przewoźników. Liderem polskiego rynku w segmencie regularnych przewozów pasażerskich pozostał Ryanair, który obsłużył 18,33 mln pasażerów. Drugie miejsce zajął Wizz Air z wynikiem 13,89 mln, a trzecie Polskie Linie Lotnicze LOT, które przewiozły 8,74 mln pasażerów.

Oznacza to, że oferta tanich linii ma dziś ogromny wpływ na kształt polskiego rynku lotniczego.

Ranking polskich lotnisk 2025

Które polskie porty lotnicze obsłużyły najwięcej pasażerów? Poniższe zestawienie obejmuje wszystkie cywilne porty lotnicze ujęte w danych za 2025 rok.

Ranking pokazuje ogromne różnice pomiędzy poszczególnymi portami. Samo Lotnisko Chopina obsłużyło ponad 24 mln pasażerów, podczas gdy najmniejsze lotniska w zestawieniu nie przekroczyły 100 tys. podróżnych.

1. Lotnisko Chopina w Warszawie – zdecydowany lider

Warszawskie Lotnisko Chopina pozostaje największym portem lotniczym w Polsce. W 2025 roku obsłużyło 24,08 mln pasażerów, czyli o 13,3 proc. więcej niż rok wcześniej.

Przewaga nad drugim w zestawieniu Krakowem jest bardzo duża. Warszawa obsłużyła niemal dwa razy więcej pasażerów niż krakowskie Balice. Pozycja stołecznego portu wynika przede wszystkim z jego wyjątkowej roli w polskim systemie transportowym. Lotnisko jest najważniejszą bazą dla Polskich Linii Lotniczych LOT i oferuje szeroką siatkę połączeń zarówno europejskich, jak i dalekodystansowych.

Znaczenie mają również przewoźnicy niskokosztowi oraz segment czarterowy. Warszawa jest największym rynkiem pasażerskim w Polsce i naturalnym punktem przesiadkowym dla osób podróżujących zarówno służbowo, jak i turystycznie.

2. Kraków-Balice – najsilniejszy konkurent Warszawy

Drugie miejsce zajęło Lotnisko Kraków-Balice, które w 2025 roku obsłużyło ponad 13,24 mln pasażerów. To wynik aż o 19,6 proc. wyższy niż rok wcześniej. Kraków był więc nie tylko drugim największym lotniskiem w Polsce, ale również jednym z najszybciej rozwijających się dużych portów. Krakowski port jest bardzo dobrym przykładem tego, jak lotnisko regionalne może zbudować silną, międzynarodową pozycję.

Napędzają go dwa podstawowe źródła ruchu. Pierwszym jest turystyka przyjazdowa. Kraków pozostaje jednym z najpopularniejszych polskich miast wśród zagranicznych turystów, co generuje stały popyt na połączenia z europejskimi miastami. Drugim jest ruch mieszkańców Małopolski, którzy korzystają z szerokiej oferty połączeń regularnych i turystycznych. Dzięki temu Balice nie są wyłącznie portem obsługującym lokalny rynek. Stały się samodzielnym międzynarodowym węzłem komunikacyjnym.

3. Gdańsk – Trójmiasto utrzymuje mocną pozycję

Na trzecim miejscu znalazło się Lotnisko Gdańsk im. Lecha Wałęsy. W 2025 roku port obsłużył 7,38 mln pasażerów, notując wzrost o 10,2 proc.

Gdańsk jest jednym z najbardziej uniwersalnych portów regionalnych w Polsce. Jego przewagą jest położenie w jednym z największych ośrodków miejskich kraju, a także silny sektor turystyczny. Trójmiasto przyciąga zarówno turystów z Polski, jak i zagranicy. Istotne są również połączenia z Europą Zachodnią i Skandynawią. Gdańsk od lat korzysta z dużego ruchu pasażerskiego generowanego przez osoby podróżujące w celach turystycznych, rodzinnych i zawodowych.

4. Katowice-Pyrzowice – król czarterów

Tuż za Gdańskiem znalazły się Katowice-Pyrzowice. Różnica jest minimalna – port obsłużył 7,29 mln pasażerów, podczas gdy Gdańsk przekroczył 7,37 mln. Katowice zanotowały jednak wyższą dynamikę: 14,5 proc. rok do roku.

Pyrzowice mają przy tym bardzo charakterystyczny profil. Wyróżniają się szczególnie dużym udziałem ruchu czarterowego, który jest jednym z filarów działalności portu. To właśnie z Katowic realizowana jest ogromna liczba połączeń wakacyjnych oferowanych przez biura podróży. Taka specjalizacja sprawia, że lotnisko jest szczególnie mocno związane z kondycją rynku turystycznego.

5. Wrocław – prawie 5 mln pasażerów

Piąte miejsce zajmuje Wrocław-Strachowice z wynikiem 4,90 mln pasażerów. Port zwiększył ruch o 9,7 proc. w stosunku do 2024 roku.

Wrocław jest jednym z największych centrów gospodarczych Polski, dlatego lotnisko korzysta zarówno z ruchu turystycznego, jak i biznesowego. Na uwagę zasługuje fakt, że w listopadzie 2025 roku port został czasowo wyłączony z ruchu operacyjnego w związku z prowadzonymi pracami budowlanymi dotyczącymi płyty postojowej i dróg kołowania. Mimo tego udało się osiągnąć wynik bliski 5 mln pasażerów.

6. Poznań-Ławica – mocny wzrost i jeden z największych sukcesów

Na szóstym miejscu znalazł się Port Lotniczy Poznań-Ławica z wynikiem 4,14 mln pasażerów. Wzrost o 15 proc. jest jednym z najlepszych rezultatów wśród największych polskich portów.

Jeszcze ciekawiej wygląda porównanie z okresem sprzed pandemii. Poznań osiągnął wynik o około 74 proc. wyższy niż w 2019 roku. To jeden z najlepszych przykładów odbudowy i dalszego rozwoju rynku lotniczego w Polsce. Poznań korzysta zarówno z dużego potencjału gospodarczego Wielkopolski, jak i z popytu turystycznego. Lotnisko obsługuje mieszkańców Poznania i regionu, a jednocześnie zapewnia połączenia do wielu popularnych europejskich destynacji. Dynamika Ławicy pokazuje, że port ma jeszcze przestrzeń do dalszego rozwoju.

7. Warszawa-Modlin – największy przegrany 2025 roku

Jeżeli w rankingu można wskazać jedno lotnisko, którego wynik szczególnie mocno odbiega od ogólnego trendu wzrostowego, jest nim Warszawa-Modlin. Port obsłużył 1,74 mln pasażerów, co oznacza spadek aż o 35,3 proc. rok do roku. W czasie gdy zdecydowana większość polskich lotnisk rosła, Modlin znalazł się więc w zupełnie innej sytuacji.

Spadek był związany przede wszystkim z ograniczeniem oferty Ryanaira w Modlinie, będącego kluczowym przewoźnikiem tego portu. Ograniczenie liczby oferowanych przez linię miejsc bezpośrednio przełożyło się na liczbę pasażerów korzystających z lotniska. Przypadek Modlina jest szczególnie interesujący z punktu widzenia funkcjonowania regionalnych portów lotniczych. Pokazuje bowiem, jak duże ryzyko może wiązać się z uzależnieniem od jednego dominującego przewoźnika.

8. Rzeszów-Jasionka – ponad 1,2 mln pasażerów

Ósme miejsce zajmuje Rzeszów-Jasionka, który w 2025 roku obsłużył 1,23 mln pasażerów. Wzrost wyniósł 14,2 proc.

W przypadku Rzeszowa szczególnie istotne jest znaczenie portu dla całego regionu południowo-wschodniej Polski. Lotnisko pełni funkcję komunikacyjną dla mieszkańców Podkarpacia, ale jego znaczenie wykracza poza typowy ruch turystyczny. Jasionka korzysta z połączeń europejskich, ruchu emigracyjnego i biznesowego, a także ze specyficznego znaczenia regionu w Europie Środkowo-Wschodniej.

Pozostałe polskie lotniska – mniejsza skala, ale ważna rola regionalna

Za największą ósemką znajduje się grupa portów, które obsługują zdecydowanie mniejszą liczbę pasażerów, ale dla swoich regionów pozostają istotnym elementem infrastruktury transportowej.

Łódź – 489 tys. pasażerów

Port Lotniczy Łódź obsłużył 489 450 pasażerów, co oznacza wzrost o 13,5 proc. Wynik pokazuje odbudowę i stopniowe wzmacnianie pozycji łódzkiego lotniska. Łódź ma jednak trudniejsze zadanie niż porty w największych aglomeracjach, ponieważ znajduje się w stosunkowo niewielkiej odległości od Warszawy. Rozwój siatki połączeń i utrzymanie atrakcyjnej oferty dla mieszkańców regionu pozostają więc kluczowe dla dalszego wzrostu.

Lublin – 469 tys. pasażerów

Niewiele mniej pasażerów obsłużył Port Lotniczy Lublin – 469 184. Wzrost o 10,5 proc. pokazuje stabilny rozwój. Lotnisko pełni ważną funkcję dla wschodniej części Polski, zapewniając mieszkańcom regionu dostęp do połączeń międzynarodowych bez konieczności podróżowania do Warszawy czy Krakowa.

Szczecin-Goleniów – 451 tys. pasażerów

Szczecin-Goleniów znalazł się na 11. miejscu z wynikiem 451 163 pasażerów. W przeciwieństwie do większości polskich portów lotnisko zanotowało jednak spadek – o 5,8 proc. Na wyniki portu wpływają zarówno lokalny popyt, jak i jego położenie w pobliżu granicy z Niemcami. Szczecin musi jednocześnie konkurować o pasażerów z dużymi portami położonymi po niemieckiej stronie granicy.

Bydgoszcz – 433 tys. pasażerów

Na 12. miejscu znalazła się Bydgoszcz, która obsłużyła 433 338 pasażerów. Co ciekawe, lotnisko zanotowało wzrost aż o 20,4 proc. To jeden z najlepszych wyników procentowych w całym zestawieniu. Bydgoszcz pokazuje tym samym, że nawet mniejszy port może dynamicznie zwiększać liczbę pasażerów, jeśli uda się odpowiednio dopasować siatkę połączeń do potrzeb mieszkańców regionu.

Radom, Olsztyn i Zielona Góra – trzy najmniejsze porty w rankingu

Na końcu zestawienia znalazły się trzy porty obsługujące mniej niż 100 tys. pasażerów rocznie.

Warszawa-Radom zanotowała 95 343 pasażerów, czyli o 15,3 proc. mniej niż rok wcześniej.

Jeszcze mniej pasażerów obsłużył Olsztyn-Mazury – 87 054. W tym przypadku uwagę zwraca jednak bardzo wysoka dynamika wzrostu, wynosząca aż 26,8 proc.

Najmniejszym portem w zestawieniu jest Zielona Góra-Babimost, która obsłużyła 80 210 pasażerów.

Najszybciej rosnące lotniska w Polsce w 2025 roku

Jeżeli zamiast liczby pasażerów spojrzymy na dynamikę, ranking wygląda zupełnie inaczej.

Największy procentowy wzrost odnotowały:

1. Olsztyn-Mazury – +26,8 proc.
2. Bydgoszcz – +20,4 proc.
3. Kraków-Balice – +19,6 proc.
4. Poznań-Ławica – +15 proc.
5. Katowice-Pyrzowice – +14,5 proc.
6. Rzeszów-Jasionka – +14,2 proc.

Warto jednak zachować odpowiednią perspektywę. Wzrost o 26,8 proc. w przypadku portu obsługującego niespełna 90 tys. pasażerów oznacza zupełnie inną skalę niż wzrost o 19,6 proc. w Krakowie, gdzie mówimy o ponad 13 mln pasażerów.

Polska mapa lotnicza coraz bardziej regionalna

Dane za 2025 rok pokazują jeszcze jedno ważne zjawisko – polski rynek lotniczy jest coraz mniej zależny od jednego centralnego portu. Oczywiście Lotnisko Chopina pozostaje zdecydowanym liderem, ale Kraków, Gdańsk, Katowice, Wrocław i Poznań mają dziś własne, bardzo silne rynki.

Szczególnie dobrze widać to na przykładzie Krakowa. Port w Balicach obsługuje już ponad 13 mln pasażerów rocznie i funkcjonuje jako samodzielny międzynarodowy węzeł. Podobną drogą rozwijają się Gdańsk i Katowice, choć każdy z tych portów opiera się na nieco innym modelu ruchu.

To korzystne z punktu widzenia pasażerów. Większa liczba silnych portów oznacza większy wybór połączeń i możliwość rozpoczęcia podróży z lotniska znajdującego się bliżej miejsca zamieszkania.

Ryanair, Wizz Air i LOT – trzy linie kształtujące polski rynek

Nie sposób analizować wyników polskich lotnisk bez uwzględnienia przewoźników. W 2025 roku najważniejszą linią lotniczą w regularnym ruchu pasażerskim w Polsce pozostawał Ryanair, który obsłużył 18,33 mln pasażerów. Drugie miejsce przypadło Wizz Airowi – 13,89 mln pasażerów. Trzeci był PLL LOT, który przewiózł 8,74 mln osób.

Każdy z tych przewoźników odgrywa inną rolę. Ryanair i Wizz Air odpowiadają przede wszystkim za rozwój taniej siatki połączeń i zwiększanie dostępności podróży lotniczych dla szerokiego grona pasażerów. LOT ma natomiast szczególne znaczenie dla Warszawy i ruchu przesiadkowego, zwłaszcza na trasach dalekodystansowych.

W praktyce to właśnie decyzje największych przewoźników dotyczące bazowania samolotów, częstotliwości lotów i otwierania nowych tras mogą w dużej mierze przesądzać o przyszłości poszczególnych portów.

Co dalej z polskimi lotniskami?

Rekordowe 66,1 mln pasażerów pokazuje, że polski rynek lotniczy znajduje się w fazie silnego rozwoju. Jednocześnie dalszy wzrost będzie coraz bardziej zależał od infrastruktury. Największym wyzwaniem jest przepustowość. Dotyczy to przede wszystkim Lotniska Chopina, które zbliża się do granic możliwości dalszej rozbudowy ruchu. To oznacza, że w kolejnych latach jeszcze większego znaczenia mogą nabierać porty regionalne.

Kraków ma już skalę, która pozwala konkurować z największymi europejskimi lotniskami regionalnymi. Gdańsk i Katowice przekroczyły granicę 7 mln pasażerów. Wrocław zbliża się do 5 mln, a Poznań przekroczył 4 mln i notuje bardzo wysoką dynamikę względem okresu sprzed pandemii.

Jednocześnie przykład Modlina pokazuje drugą stronę rozwoju rynku. Duże uzależnienie od jednego przewoźnika może w krótkim czasie doprowadzić do bardzo gwałtownego spadku liczby pasażerów.

Dlatego przyszłość polskich lotnisk będzie zależała nie tylko od tego, ilu pasażerów chce latać, ale również od tego, jak porty poradzą sobie z przepustowością, konkurencją, strukturą przewoźników i pozyskiwaniem nowych połączeń.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Ranking opiera się na liczbie pierwszych imion mężczyzn żyjących w Polsce, a nie na imionach nadawanych nowo narodzonym chłopcom. Dzięki temu dobrze pokazuje, jakie imiona dominują w całej populacji kraju, a nie tylko wśród najmłodszych roczników.

Jakie jest najpopularniejsze imię męskie w Polsce?

Najpopularniejszym imieniem męskim w Polsce pozostaje Piotr. Według danych rejestru PESEL nosi je 682 516 mężczyzn, co daje mu wyraźną przewagę nad kolejnym w zestawieniu Krzysztofem (631 898).

Pierwsza piątka najczęściej występujących imion męskich wygląda następująco:

Różnica między Piotrem a Krzysztofem wynosi ponad 50 tys. osób, co pokazuje, że lider rankingu utrzymuje stosunkowo bezpieczną przewagę. Jednocześnie wszystkie imiona z pierwszej piątki należą do grupy imion szczególnie popularnych wśród mężczyzn urodzonych w latach 60., 70. i 80. XX wieku.

Co warto wiedzieć?

• Piotr jest najpopularniejszym imieniem męskim w Polsce od wielu lat.
• W pierwszej dziesiątce dominują imiona biblijne i chrześcijańskie.
• Jedynym imieniem wyraźnie kojarzonym z młodszymi pokoleniami w TOP 10 jest Jakub.

TOP 20 najpopularniejszych imion męskich w Polsce

Poniższa tabela przedstawia 20 najczęściej występujących pierwszych imion mężczyzn w Polsce według rejestru PESEL (stan na 20.01.2026 r.).

Co pokazuje ranking TOP 20?

W pierwszej dwudziestce dominują klasyczne polskie imiona męskie, które były szczególnie popularne w drugiej połowie XX wieku. Wysokie pozycje Piotra, Krzysztofa, Tomasza, Andrzeja i Pawła pokazują, że to właśnie pokolenia urodzone w latach 60.–80. mają dziś największy wpływ na strukturę imion w całej populacji Polski.

Warto zwrócić uwagę na Jana i Jakuba, które wyróżniają się na tle starszych imion. Są one popularne nie tylko wśród dorosłych mężczyzn, ale również od wielu lat znajdują się w czołówce imion nadawanych chłopcom. Dzięki temu ich populacja jest relatywnie młodsza niż np. Andrzeja, Marka czy Grzegorza.

Najciekawszym przypadkiem jest Stanisław, który zajmuje 15. miejsce. To tradycyjne imię słowiańskie od kilku lat przeżywa wyraźny renesans wśród noworodków, co może w przyszłości przełożyć się na jego dalszy awans w rankingu najczęściej noszonych imion mężczyzn w Polsce.

Co zmieniło się w rankingu imion męskich w 2026 roku?

Czołówka rankingu męskich imion okazała się wyjątkowo stabilna. Pierwsza dwunastka pozostała dokładnie taka sama jak rok wcześniej, a jedyna zmiana kolejności w TOP 20 dotyczyła miejsc 13–14.

W 2025 roku wyżej znajdował się Marek, natomiast w 2026 roku wyżej jest Grzegorz. Różnica między nimi wynosi obecnie zaledwie 435 osób, dlatego można mówić o bardzo niewielkim przesunięciu w środku rankingu.

Dlaczego zmiany są tak małe?

Ranking oparty na rejestrze PESEL obejmuje całą populację żyjących mężczyzn, dlatego zmiany zachodzą znacznie wolniej niż w rankingach imion nadawanych noworodkom. Nawet różnice liczone w kilku tysiącach osób często nie wystarczają, aby znacząco zmienić kolejność w czołówce.

Szczególnie stabilne pozostają:

• Piotr
• Krzysztof
• Tomasz
• Andrzej
• Paweł

Te imiona są noszone przez setki tysięcy mężczyzn, dlatego pojedynczy rok zmian demograficznych ma na ich pozycję stosunkowo niewielki wpływ.

Jak zmieniła się liczba osób noszących najpopularniejsze imiona męskie?

Porównanie danych z 2025 i 2026 roku pokazuje, że większość najpopularniejszych imion męskich straciła część swojej populacji. Jest to naturalny efekt zmian demograficznych i starzenia się pokoleń, wśród których te imiona były najczęściej nadawane.

Największe spadki

W przypadku rankingu PESEL spadek liczby osób noszących dane imię nie oznacza, że rodzice przestali je nadawać. Oznacza jedynie, że ubytek wynikający ze struktury wieku jest większy niż napływ nowych osób o tym imieniu do populacji żyjących mieszkańców Polski.

Największy spadek odnotował Andrzej, którego populacja zmniejszyła się o 9 633 osoby. To wyraźny sygnał, że imiona szczególnie popularne w starszych rocznikach stopniowo tracą swoją liczebność.

Imiona, których liczba wzrosła

Wzrosty są znacznie rzadsze, ale kilka imion wyraźnie zwiększyło swoją obecność w populacji:

Największy wzrost zanotował Jakub, którego populacja zwiększyła się o 3 179 osób. To pokazuje, że jest to jedno z nielicznych imion z czołówki, które nadal silnie zyskuje dzięki popularności w młodszych pokoleniach.

Co mówią te zmiany?

Najbardziej kurczą się populacje imion takich jak Andrzej, Jan, Marek czy Krzysztof, natomiast rosną przede wszystkim imiona popularne od lat 90. XX wieku, zwłaszcza Jakub i Mateusz. Pokazuje to wyraźny podział między imionami starszych i młodszych generacji Polaków.

FAQ: ranking imion mężczyzn

Jakie jest najpopularniejsze imię męskie w Polsce?

Piotr – według danych rejestru PESEL nosi je 682 516 mężczyzn.

Jakie imię męskie jest drugie pod względem popularności?

Drugie miejsce zajmuje Krzysztof z wynikiem 631 898 osób.

Czy Jan należy do najpopularniejszych imion męskich?

Tak. Jan zajmuje 7. miejsce wśród najczęściej noszonych imion mężczyzn w Polsce.

Które imię męskie najszybciej rośnie?

Spośród imion z TOP 20 największy wzrost odnotował Jakub (+3 179 osób).

Czy w rejestrze PESEL są tylko polskie imiona?

Nie. Rejestr zawiera również wiele imion zagranicznych, m.in. ukraińskich, białoruskich, rosyjskich, niemieckich czy angielskich. Publicznie udostępniane zestawienia nie obejmują jednak wszystkich bardzo rzadkich imion występujących w pełnym rejestrze.

Podsumowanie

Piotr pozostaje najpopularniejszym imieniem męskim w Polsce, a kolejne miejsca zajmują Krzysztof, Tomasz i Andrzej. Ranking pokazuje wyraźną dominację klasycznych polskich imion, które były szczególnie popularne w drugiej połowie XX wieku.

Porównanie danych z 2025 i 2026 roku wskazuje, że kolejność w czołówce zmienia się bardzo powoli, jednak liczba osób noszących poszczególne imiona stopniowo ewoluuje. Największe spadki dotyczą imion starszych pokoleń, takich jak Andrzej czy Krzysztof, natomiast Jakub pozostaje jednym z nielicznych imion z czołówki, którego populacja nadal wyraźnie rośnie.

Dzięki danym rejestru PESEL można zobaczyć nie tylko aktualny ranking najpopularniejszych imion męskich w Polsce, ale także zmiany demograficzne i pokoleniowe, które kształtują strukturę imion w polskim społeczeństwie.

Statystyki imion męskich. Ranking 100 najpopularniejszych męskich pierwszych imion w Polsce:

Pokaż pełną listę 100 imion

Lp.	Imię	Liczba wystąpień
1	PIOTR	682 516
2	KRZYSZTOF	631 898
3	TOMASZ	533 217
4	ANDRZEJ	513 749
5	PAWEŁ	502 076
6	MICHAŁ	492 326
7	JAN	462 503
8	MARCIN	447 274
9	JAKUB	433 692
10	ADAM	400 572
11	ŁUKASZ	382 274
12	MATEUSZ	377 592
13	GRZEGORZ	369 675
14	MAREK	369 240
15	STANISŁAW	348 827
16	WOJCIECH	335 544
17	MARIUSZ	283 705
18	DARIUSZ	279 482
19	MACIEJ	267 055
20	RAFAŁ	260 326
21	ROBERT	256 984
22	KAMIL	251 233
23	ZBIGNIEW	249 852
24	SZYMON	244 928
25	DAWID	239 942
26	KACPER	232 125
27	JACEK	227 193
28	JERZY	222 479
29	BARTOSZ	205 155
30	ARTUR	198 335
31	RYSZARD	189 300
32	JÓZEF	188 007
33	JAROSŁAW	187 945
34	TADEUSZ	186 094
35	SEBASTIAN	186 060
36	DAMIAN	183 835
37	SŁAWOMIR	180 911
38	PATRYK	180 227
39	ANTONI	176 680
40	FILIP	176 647
41	ROMAN	174 380
42	MIROSŁAW	173 239
43	JANUSZ	173 146
44	DANIEL	171 875
45	KAROL	165 804
46	PRZEMYSŁAW	165 034
47	ALEKSANDER	162 886
48	HENRYK	150 311
49	ADRIAN	149 545
50	MIKOŁAJ	141 540
51	FRANCISZEK	140 919
52	DOMINIK	136 511
53	KAZIMIERZ	132 529
54	ARKADIUSZ	132 300
55	WIESŁAW	130 136
56	BARTŁOMIEJ	126 070
57	OLEKSANDR	125 101
58	MARIAN	119 087
59	WIKTOR	117 927
60	KRYSTIAN	111 177
61	LESZEK	108 443
62	RADOSŁAW	103 469
63	WALDEMAR	102 455
64	IGOR	96 334
65	HUBERT	90 837
66	BOGDAN	90 620
67	KONRAD	90 371
68	ZDZISŁAW	85 323
69	MARCEL	82 940
70	OSKAR	80 957
71	NIKODEM	77 519
72	ANDRII	76 997
73	SERHII	75 368
74	MAKSYMILIAN	75 322
75	EDWARD	72 934
76	MIECZYSŁAW	69 281
77	LEON	68 916
78	MIŁOSZ	68 195
79	VOLODYMYR	68 005
80	DMYTRO	64 716
81	WŁADYSŁAW	64 365
82	OLIWIER	62 181
83	IVAN	59 847
84	CZESŁAW	59 053
85	IRENEUSZ	57 371
86	BOGUSŁAW	56 772
87	MAKSYM	56 024
88	EUGENIUSZ	55 466
89	WITOLD	54 261
90	ALAN	53 215
91	IGNACY	52 801
92	SYLWESTER	52 342
93	STEFAN	52 091
94	CEZARY	48 176
95	GABRIEL	47 622
96	ZYGMUNT	46 240
97	MYKOLA	45 767
98	JULIAN	45 069
99	TYMON	43 886
100	WŁODZIMIERZ	43 304

Skąd pochodzi imię Piotr?

Imię Piotr wywodzi się z greckiego słowa petros („skała”, „opoka”). Jego wysoka pozycja w polskim rankingu wynika przede wszystkim z bardzo dużej popularności wśród chłopców urodzonych w drugiej połowie XX wieku, szczególnie w latach 60.–80.

Zmieniające się trendy

Choć Anna i Piotr wciąż pozostają na szczycie listy imion, na przestrzeni lat widać, jak zmieniają się gusta rodziców. W ostatnich latach triumfy święcą takie imiona jak Zofia, Zuzanna, Julia czy Maja wśród dziewczynek oraz Nikodem, Antoni, Jakub i Jan wśród chłopców. Te wybory są często inspirowane modą, popkulturą oraz chęcią nawiązania do klasycznych, ale świeżo brzmiących imion.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Najbardziej męskie zawody w Polsce – ranking GUS 2024

Na pierwszym miejscu wśród zawodów z najwyższym odsetkiem zatrudnionych mężczyzn znaleźli się górnicy, wśród których mężczyźni stanowią aż 99,6% zatrudnionych. Oznacza to, że na ponad 51 tys. pracowników przypada jedynie 206 kobiet.

Jak powstało zestawienie?
Ranking opracowano na podstawie danych GUS z publikacji „Zróżnicowanie zawodów na rynku pracy w Polsce” (stan na 31.12.2024r.). Uwzględniono zawody według Klasyfikacji Zawodów i Specjalności (KZiS). W zestawieniu analizowano udział mężczyzn w ogólnej liczbie zatrudnionych w danym zawodzie z wyłączeniem osób pracujących poza oficjalnymi statystykami oraz pracujących w gospodarstwach indywidualnych w rolnictwie.

Kolejne miejsca zajmują przede wszystkim zawody budowlane i techniczne:

Dane pokazują, że najwyższy udział mężczyzn występuje głównie w zawodach związanych z budownictwem, górnictwem, transportem i obsługą maszyn. Są to profesje często wymagające pracy fizycznej lub wykonywania obowiązków w trudnych warunkach.

Budownictwo dominuje wśród najbardziej męskich zawodów

Najbardziej rzuca się w oczy ogromna liczba zawodów budowlanych w czołówce zestawienia. Jak wskazuje GUS w publikacji „Zróżnicowanie zawodów na rynku pracy w Polsce”, mężczyźni dominują przede wszystkim w zawodach związanych z budownictwem, górnictwem, transportem i rolnictwem. Spośród 19 zawodów, w których udział mężczyzn przekracza 98%, ponad połowę stanowią profesje budowlane.

W pierwszych kilkunastu miejscach znajdują się między innymi:

• murarze,
• dekarze,
• elektrycy budowlani,
• hydraulicy,
• tynkarze,
• monterzy konstrukcji budowlanych,
• robotnicy budowy dróg,
• posadzkarze i glazurnicy,
• cieśle,
• malarze budowlani.

To pokazuje, że budownictwo pozostaje jedną z najbardziej zmaskulinizowanych gałęzi polskiej gospodarki. W większości specjalizacji udział mężczyzn przekracza 95%, a często zbliża się nawet do 100%. Jednocześnie są to zawody, w których nadal występuje duży niedobór pracowników.

Nie tylko procenty. Gdzie pracuje najwięcej mężczyzn?

Sam wysoki udział procentowy nie zawsze oznacza dużą liczbę pracowników. Część zawodów z pierwszych miejsc zatrudnia zaledwie kilka tysięcy osób.

Znacznie ciekawiej wygląda zestawienie największych męskich grup zawodowych.

Liderami są:

To pokazuje, że największy wpływ na strukturę zatrudnienia mężczyzn mają nie niszowe profesje, lecz zawody związane z transportem, budownictwem, przemysłem oraz nowoczesnymi technologiami.

Zawody IT nadal są zdominowane przez mężczyzn

Choć sektor IT uchodzi za nowoczesny i dynamicznie zmieniający się, dane GUS pokazują, że również tutaj nadal dominują mężczyźni.

Przykładowo:

• programiści aplikacji – 87,0% mężczyzn,
• administratorzy systemów komputerowych – 85,8%,
• specjaliści ds. sieci komputerowych – 85,0%,
• operatorzy sieci i systemów komputerowych – 79,0%,
• specjaliści ds. rozwoju systemów informatycznych – 77,2%.

W porównaniu z budownictwem różnice są mniejsze, jednak nadal wyraźnie widoczne.

Dlaczego niektóre zawody są niemal wyłącznie męskie?

Na strukturę zatrudnienia wpływa wiele czynników. Dane GUS pokazują strukturę zatrudnienia, ale nie wskazują przyczyn tych różnic. W literaturze dotyczącej rynku pracy najczęściej wymienia się m.in.:

• wieloletnie tradycje zawodowe,
• wybory edukacyjne już na etapie szkół branżowych i technicznych,
• charakter wykonywanej pracy,
• praca zmianowa lub w trudnych warunkach,
• historyczny podział ról zawodowych.

Warto jednak zauważyć, że z roku na rok granice pomiędzy typowo męskimi i kobiecymi zawodami stopniowo się zacierają. Coraz częściej kobiety wybierają kierunki techniczne, a mężczyźni decydują się na zawody wcześniej kojarzone głównie z kobietami.

Co mówią dane? Najciekawsze wnioski

Analiza danych prowadzi do kilku interesujących obserwacji.

Po pierwsze, najwyższy odsetek mężczyzn nie oznacza największego znaczenia zawodu dla rynku pracy. Przykładowo operatorzy urządzeń wiertniczych (98,7%) to grupa licząca zaledwie około 4,4 tys. osób, podczas gdy kierowców ciężarówek jest ponad 423 tys.

Po drugie, w pierwszej trzydziestce dominują zawody związane z infrastrukturą kraju. Bez kierowców, elektryków, hydraulików, mechaników czy operatorów maszyn funkcjonowanie gospodarki byłoby niemożliwe.

Po trzecie, nawet rozwój nowych technologii nie zlikwidował nierównowagi płci. Informatyka i inżynieria nadal należą do zawodów wyraźnie zdominowanych przez mężczyzn, choć udział kobiet jest tam znacznie większy niż w górnictwie czy budownictwie.

Po czwarte, w wielu zawodach udział kobiet jest dziś symboliczny. Przykład górnictwa jest najbardziej wymowny – spośród ponad 51 tys. zatrudnionych jedynie około 206 stanowią kobiety.

Warto zwrócić uwagę, że najwyższy odsetek mężczyzn nie zawsze występuje w największych grupach zawodowych. Górnicy są niemal wyłącznie mężczyznami, jednak liczebnie jest ich ponad ośmiokrotnie mniej niż kierowców samochodów ciężarowych.

Podsumowanie

Dane GUS za 2024 rok pokazują, że polski rynek pracy nadal charakteryzuje się silnym podziałem zawodów ze względu na płeć. Najbardziej zmaskulinizowane pozostają branże związane z budownictwem, transportem, górnictwem i przemysłem ciężkim, gdzie udział mężczyzn często przekracza 98–99%.

Jednocześnie to właśnie te zawody odpowiadają za funkcjonowanie kluczowych sektorów gospodarki. W przyszłości ich struktura może stopniowo się zmieniać, jednak obecnie różnice pomiędzy kobietami i mężczyznami w wielu profesjach pozostają jednymi z największych na całym rynku pracy.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.