Ranking opiera się na liczbie pierwszych imion mężczyzn żyjących w Polsce, a nie na imionach nadawanych nowo narodzonym chłopcom. Dzięki temu dobrze pokazuje, jakie imiona dominują w całej populacji kraju, a nie tylko wśród najmłodszych roczników.

Jakie jest najpopularniejsze imię męskie w Polsce?

Najpopularniejszym imieniem męskim w Polsce pozostaje Piotr. Według danych rejestru PESEL nosi je 682 516 mężczyzn, co daje mu wyraźną przewagę nad kolejnym w zestawieniu Krzysztofem (631 898).

Pierwsza piątka najczęściej występujących imion męskich wygląda następująco:

Różnica między Piotrem a Krzysztofem wynosi ponad 50 tys. osób, co pokazuje, że lider rankingu utrzymuje stosunkowo bezpieczną przewagę. Jednocześnie wszystkie imiona z pierwszej piątki należą do grupy imion szczególnie popularnych wśród mężczyzn urodzonych w latach 60., 70. i 80. XX wieku.

Co warto wiedzieć?

• Piotr jest najpopularniejszym imieniem męskim w Polsce od wielu lat.
• W pierwszej dziesiątce dominują imiona biblijne i chrześcijańskie.
• Jedynym imieniem wyraźnie kojarzonym z młodszymi pokoleniami w TOP 10 jest Jakub.

TOP 20 najpopularniejszych imion męskich w Polsce

Poniższa tabela przedstawia 20 najczęściej występujących pierwszych imion mężczyzn w Polsce według rejestru PESEL (stan na 20.01.2026 r.).

Co pokazuje ranking TOP 20?

W pierwszej dwudziestce dominują klasyczne polskie imiona męskie, które były szczególnie popularne w drugiej połowie XX wieku. Wysokie pozycje Piotra, Krzysztofa, Tomasza, Andrzeja i Pawła pokazują, że to właśnie pokolenia urodzone w latach 60.–80. mają dziś największy wpływ na strukturę imion w całej populacji Polski.

Warto zwrócić uwagę na Jana i Jakuba, które wyróżniają się na tle starszych imion. Są one popularne nie tylko wśród dorosłych mężczyzn, ale również od wielu lat znajdują się w czołówce imion nadawanych chłopcom. Dzięki temu ich populacja jest relatywnie młodsza niż np. Andrzeja, Marka czy Grzegorza.

Najciekawszym przypadkiem jest Stanisław, który zajmuje 15. miejsce. To tradycyjne imię słowiańskie od kilku lat przeżywa wyraźny renesans wśród noworodków, co może w przyszłości przełożyć się na jego dalszy awans w rankingu najczęściej noszonych imion mężczyzn w Polsce.

Co zmieniło się w rankingu imion męskich w 2026 roku?

Czołówka rankingu męskich imion okazała się wyjątkowo stabilna. Pierwsza dwunastka pozostała dokładnie taka sama jak rok wcześniej, a jedyna zmiana kolejności w TOP 20 dotyczyła miejsc 13–14.

W 2025 roku wyżej znajdował się Marek, natomiast w 2026 roku wyżej jest Grzegorz. Różnica między nimi wynosi obecnie zaledwie 435 osób, dlatego można mówić o bardzo niewielkim przesunięciu w środku rankingu.

Dlaczego zmiany są tak małe?

Ranking oparty na rejestrze PESEL obejmuje całą populację żyjących mężczyzn, dlatego zmiany zachodzą znacznie wolniej niż w rankingach imion nadawanych noworodkom. Nawet różnice liczone w kilku tysiącach osób często nie wystarczają, aby znacząco zmienić kolejność w czołówce.

Szczególnie stabilne pozostają:

• Piotr
• Krzysztof
• Tomasz
• Andrzej
• Paweł

Te imiona są noszone przez setki tysięcy mężczyzn, dlatego pojedynczy rok zmian demograficznych ma na ich pozycję stosunkowo niewielki wpływ.

Jak zmieniła się liczba osób noszących najpopularniejsze imiona męskie?

Porównanie danych z 2025 i 2026 roku pokazuje, że większość najpopularniejszych imion męskich straciła część swojej populacji. Jest to naturalny efekt zmian demograficznych i starzenia się pokoleń, wśród których te imiona były najczęściej nadawane.

Największe spadki

W przypadku rankingu PESEL spadek liczby osób noszących dane imię nie oznacza, że rodzice przestali je nadawać. Oznacza jedynie, że ubytek wynikający ze struktury wieku jest większy niż napływ nowych osób o tym imieniu do populacji żyjących mieszkańców Polski.

Największy spadek odnotował Andrzej, którego populacja zmniejszyła się o 9 633 osoby. To wyraźny sygnał, że imiona szczególnie popularne w starszych rocznikach stopniowo tracą swoją liczebność.

Imiona, których liczba wzrosła

Wzrosty są znacznie rzadsze, ale kilka imion wyraźnie zwiększyło swoją obecność w populacji:

Największy wzrost zanotował Jakub, którego populacja zwiększyła się o 3 179 osób. To pokazuje, że jest to jedno z nielicznych imion z czołówki, które nadal silnie zyskuje dzięki popularności w młodszych pokoleniach.

Co mówią te zmiany?

Najbardziej kurczą się populacje imion takich jak Andrzej, Jan, Marek czy Krzysztof, natomiast rosną przede wszystkim imiona popularne od lat 90. XX wieku, zwłaszcza Jakub i Mateusz. Pokazuje to wyraźny podział między imionami starszych i młodszych generacji Polaków.

FAQ: ranking imion mężczyzn

Jakie jest najpopularniejsze imię męskie w Polsce?

Piotr – według danych rejestru PESEL nosi je 682 516 mężczyzn.

Jakie imię męskie jest drugie pod względem popularności?

Drugie miejsce zajmuje Krzysztof z wynikiem 631 898 osób.

Czy Jan należy do najpopularniejszych imion męskich?

Tak. Jan zajmuje 7. miejsce wśród najczęściej noszonych imion mężczyzn w Polsce.

Które imię męskie najszybciej rośnie?

Spośród imion z TOP 20 największy wzrost odnotował Jakub (+3 179 osób).

Czy w rejestrze PESEL są tylko polskie imiona?

Nie. Rejestr zawiera również wiele imion zagranicznych, m.in. ukraińskich, białoruskich, rosyjskich, niemieckich czy angielskich. Publicznie udostępniane zestawienia nie obejmują jednak wszystkich bardzo rzadkich imion występujących w pełnym rejestrze.

Podsumowanie

Piotr pozostaje najpopularniejszym imieniem męskim w Polsce, a kolejne miejsca zajmują Krzysztof, Tomasz i Andrzej. Ranking pokazuje wyraźną dominację klasycznych polskich imion, które były szczególnie popularne w drugiej połowie XX wieku.

Porównanie danych z 2025 i 2026 roku wskazuje, że kolejność w czołówce zmienia się bardzo powoli, jednak liczba osób noszących poszczególne imiona stopniowo ewoluuje. Największe spadki dotyczą imion starszych pokoleń, takich jak Andrzej czy Krzysztof, natomiast Jakub pozostaje jednym z nielicznych imion z czołówki, którego populacja nadal wyraźnie rośnie.

Dzięki danym rejestru PESEL można zobaczyć nie tylko aktualny ranking najpopularniejszych imion męskich w Polsce, ale także zmiany demograficzne i pokoleniowe, które kształtują strukturę imion w polskim społeczeństwie.

Statystyki imion męskich. Ranking 100 najpopularniejszych męskich pierwszych imion w Polsce:

Pokaż pełną listę 100 imion

Lp.	Imię	Liczba wystąpień
1	PIOTR	682 516
2	KRZYSZTOF	631 898
3	TOMASZ	533 217
4	ANDRZEJ	513 749
5	PAWEŁ	502 076
6	MICHAŁ	492 326
7	JAN	462 503
8	MARCIN	447 274
9	JAKUB	433 692
10	ADAM	400 572
11	ŁUKASZ	382 274
12	MATEUSZ	377 592
13	GRZEGORZ	369 675
14	MAREK	369 240
15	STANISŁAW	348 827
16	WOJCIECH	335 544
17	MARIUSZ	283 705
18	DARIUSZ	279 482
19	MACIEJ	267 055
20	RAFAŁ	260 326
21	ROBERT	256 984
22	KAMIL	251 233
23	ZBIGNIEW	249 852
24	SZYMON	244 928
25	DAWID	239 942
26	KACPER	232 125
27	JACEK	227 193
28	JERZY	222 479
29	BARTOSZ	205 155
30	ARTUR	198 335
31	RYSZARD	189 300
32	JÓZEF	188 007
33	JAROSŁAW	187 945
34	TADEUSZ	186 094
35	SEBASTIAN	186 060
36	DAMIAN	183 835
37	SŁAWOMIR	180 911
38	PATRYK	180 227
39	ANTONI	176 680
40	FILIP	176 647
41	ROMAN	174 380
42	MIROSŁAW	173 239
43	JANUSZ	173 146
44	DANIEL	171 875
45	KAROL	165 804
46	PRZEMYSŁAW	165 034
47	ALEKSANDER	162 886
48	HENRYK	150 311
49	ADRIAN	149 545
50	MIKOŁAJ	141 540
51	FRANCISZEK	140 919
52	DOMINIK	136 511
53	KAZIMIERZ	132 529
54	ARKADIUSZ	132 300
55	WIESŁAW	130 136
56	BARTŁOMIEJ	126 070
57	OLEKSANDR	125 101
58	MARIAN	119 087
59	WIKTOR	117 927
60	KRYSTIAN	111 177
61	LESZEK	108 443
62	RADOSŁAW	103 469
63	WALDEMAR	102 455
64	IGOR	96 334
65	HUBERT	90 837
66	BOGDAN	90 620
67	KONRAD	90 371
68	ZDZISŁAW	85 323
69	MARCEL	82 940
70	OSKAR	80 957
71	NIKODEM	77 519
72	ANDRII	76 997
73	SERHII	75 368
74	MAKSYMILIAN	75 322
75	EDWARD	72 934
76	MIECZYSŁAW	69 281
77	LEON	68 916
78	MIŁOSZ	68 195
79	VOLODYMYR	68 005
80	DMYTRO	64 716
81	WŁADYSŁAW	64 365
82	OLIWIER	62 181
83	IVAN	59 847
84	CZESŁAW	59 053
85	IRENEUSZ	57 371
86	BOGUSŁAW	56 772
87	MAKSYM	56 024
88	EUGENIUSZ	55 466
89	WITOLD	54 261
90	ALAN	53 215
91	IGNACY	52 801
92	SYLWESTER	52 342
93	STEFAN	52 091
94	CEZARY	48 176
95	GABRIEL	47 622
96	ZYGMUNT	46 240
97	MYKOLA	45 767
98	JULIAN	45 069
99	TYMON	43 886
100	WŁODZIMIERZ	43 304

Skąd pochodzi imię Piotr?

Imię Piotr wywodzi się z greckiego słowa petros („skała”, „opoka”). Jego wysoka pozycja w polskim rankingu wynika przede wszystkim z bardzo dużej popularności wśród chłopców urodzonych w drugiej połowie XX wieku, szczególnie w latach 60.–80.

Zmieniające się trendy

Choć Anna i Piotr wciąż pozostają na szczycie listy imion, na przestrzeni lat widać, jak zmieniają się gusta rodziców. W ostatnich latach triumfy święcą takie imiona jak Zofia, Zuzanna, Julia czy Maja wśród dziewczynek oraz Nikodem, Antoni, Jakub i Jan wśród chłopców. Te wybory są często inspirowane modą, popkulturą oraz chęcią nawiązania do klasycznych, ale świeżo brzmiących imion.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Najbardziej męskie zawody w Polsce – ranking GUS 2024

Na pierwszym miejscu wśród zawodów z najwyższym odsetkiem zatrudnionych mężczyzn znaleźli się górnicy, wśród których mężczyźni stanowią aż 99,6% zatrudnionych. Oznacza to, że na ponad 51 tys. pracowników przypada jedynie 206 kobiet.

Jak powstało zestawienie?
Ranking opracowano na podstawie danych GUS z publikacji „Zróżnicowanie zawodów na rynku pracy w Polsce” (stan na 31.12.2024r.). Uwzględniono zawody według Klasyfikacji Zawodów i Specjalności (KZiS). W zestawieniu analizowano udział mężczyzn w ogólnej liczbie zatrudnionych w danym zawodzie z wyłączeniem osób pracujących poza oficjalnymi statystykami oraz pracujących w gospodarstwach indywidualnych w rolnictwie.

Kolejne miejsca zajmują przede wszystkim zawody budowlane i techniczne:

Dane pokazują, że najwyższy udział mężczyzn występuje głównie w zawodach związanych z budownictwem, górnictwem, transportem i obsługą maszyn. Są to profesje często wymagające pracy fizycznej lub wykonywania obowiązków w trudnych warunkach.

Budownictwo dominuje wśród najbardziej męskich zawodów

Najbardziej rzuca się w oczy ogromna liczba zawodów budowlanych w czołówce zestawienia. Jak wskazuje GUS w publikacji „Zróżnicowanie zawodów na rynku pracy w Polsce”, mężczyźni dominują przede wszystkim w zawodach związanych z budownictwem, górnictwem, transportem i rolnictwem. Spośród 19 zawodów, w których udział mężczyzn przekracza 98%, ponad połowę stanowią profesje budowlane.

W pierwszych kilkunastu miejscach znajdują się między innymi:

• murarze,
• dekarze,
• elektrycy budowlani,
• hydraulicy,
• tynkarze,
• monterzy konstrukcji budowlanych,
• robotnicy budowy dróg,
• posadzkarze i glazurnicy,
• cieśle,
• malarze budowlani.

To pokazuje, że budownictwo pozostaje jedną z najbardziej zmaskulinizowanych gałęzi polskiej gospodarki. W większości specjalizacji udział mężczyzn przekracza 95%, a często zbliża się nawet do 100%. Jednocześnie są to zawody, w których nadal występuje duży niedobór pracowników.

Nie tylko procenty. Gdzie pracuje najwięcej mężczyzn?

Sam wysoki udział procentowy nie zawsze oznacza dużą liczbę pracowników. Część zawodów z pierwszych miejsc zatrudnia zaledwie kilka tysięcy osób.

Znacznie ciekawiej wygląda zestawienie największych męskich grup zawodowych.

Liderami są:

To pokazuje, że największy wpływ na strukturę zatrudnienia mężczyzn mają nie niszowe profesje, lecz zawody związane z transportem, budownictwem, przemysłem oraz nowoczesnymi technologiami.

Zawody IT nadal są zdominowane przez mężczyzn

Choć sektor IT uchodzi za nowoczesny i dynamicznie zmieniający się, dane GUS pokazują, że również tutaj nadal dominują mężczyźni.

Przykładowo:

• programiści aplikacji – 87,0% mężczyzn,
• administratorzy systemów komputerowych – 85,8%,
• specjaliści ds. sieci komputerowych – 85,0%,
• operatorzy sieci i systemów komputerowych – 79,0%,
• specjaliści ds. rozwoju systemów informatycznych – 77,2%.

W porównaniu z budownictwem różnice są mniejsze, jednak nadal wyraźnie widoczne.

Dlaczego niektóre zawody są niemal wyłącznie męskie?

Na strukturę zatrudnienia wpływa wiele czynników. Dane GUS pokazują strukturę zatrudnienia, ale nie wskazują przyczyn tych różnic. W literaturze dotyczącej rynku pracy najczęściej wymienia się m.in.:

• wieloletnie tradycje zawodowe,
• wybory edukacyjne już na etapie szkół branżowych i technicznych,
• charakter wykonywanej pracy,
• praca zmianowa lub w trudnych warunkach,
• historyczny podział ról zawodowych.

Warto jednak zauważyć, że z roku na rok granice pomiędzy typowo męskimi i kobiecymi zawodami stopniowo się zacierają. Coraz częściej kobiety wybierają kierunki techniczne, a mężczyźni decydują się na zawody wcześniej kojarzone głównie z kobietami.

Co mówią dane? Najciekawsze wnioski

Analiza danych prowadzi do kilku interesujących obserwacji.

Po pierwsze, najwyższy odsetek mężczyzn nie oznacza największego znaczenia zawodu dla rynku pracy. Przykładowo operatorzy urządzeń wiertniczych (98,7%) to grupa licząca zaledwie około 4,4 tys. osób, podczas gdy kierowców ciężarówek jest ponad 423 tys.

Po drugie, w pierwszej trzydziestce dominują zawody związane z infrastrukturą kraju. Bez kierowców, elektryków, hydraulików, mechaników czy operatorów maszyn funkcjonowanie gospodarki byłoby niemożliwe.

Po trzecie, nawet rozwój nowych technologii nie zlikwidował nierównowagi płci. Informatyka i inżynieria nadal należą do zawodów wyraźnie zdominowanych przez mężczyzn, choć udział kobiet jest tam znacznie większy niż w górnictwie czy budownictwie.

Po czwarte, w wielu zawodach udział kobiet jest dziś symboliczny. Przykład górnictwa jest najbardziej wymowny – spośród ponad 51 tys. zatrudnionych jedynie około 206 stanowią kobiety.

Warto zwrócić uwagę, że najwyższy odsetek mężczyzn nie zawsze występuje w największych grupach zawodowych. Górnicy są niemal wyłącznie mężczyznami, jednak liczebnie jest ich ponad ośmiokrotnie mniej niż kierowców samochodów ciężarowych.

Podsumowanie

Dane GUS za 2024 rok pokazują, że polski rynek pracy nadal charakteryzuje się silnym podziałem zawodów ze względu na płeć. Najbardziej zmaskulinizowane pozostają branże związane z budownictwem, transportem, górnictwem i przemysłem ciężkim, gdzie udział mężczyzn często przekracza 98–99%.

Jednocześnie to właśnie te zawody odpowiadają za funkcjonowanie kluczowych sektorów gospodarki. W przyszłości ich struktura może stopniowo się zmieniać, jednak obecnie różnice pomiędzy kobietami i mężczyznami w wielu profesjach pozostają jednymi z największych na całym rynku pracy.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

W całym 2024 roku w Polsce zawarto 135 402 małżeństwa. Choć związki z cudzoziemcami nadal pozostają mniejszością, ich udział jest dziś znacznie wyższy niż kilkanaście lat temu – w 2006 roku wynosił zaledwie 1,6%. Wzrost ten wiąże się m.in. z większą mobilnością Polaków, migracjami oraz rosnącą liczbą kontaktów międzynarodowych.

Najbardziej zaskakującym elementem zestawienia jest ogromna przewaga Ukrainek nad pozostałymi narodowościami wybieranymi przez Polaków. W przypadku Polek rozkład jest znacznie bardziej wyrównany, co sugeruje większe zróżnicowanie kierunków migracji i relacji międzynarodowych.

Z kim najczęściej żenili się Polacy? Ukrainki zdecydowanie dominują

Dane GUS nie pozostawiają wątpliwości – w 2024 roku Polacy zdecydowanie najczęściej zawierali małżeństwa z obywatelkami Ukrainy. Skala tej przewagi jest ogromna. Liczba ślubów z Ukrainkami była niemal dziesięciokrotnie wyższa niż z kobietami z drugiej w zestawieniu Białorusi.

Łącznie 82% wszystkich małżeństw Polaków z cudzoziemkami w pierwszej dziesiątce dotyczyło Ukrainek.

Ukrainki bezkonkurencyjne

Ponad dwa tysiące małżeństw zawartych z obywatelkami Ukrainy pokazuje, jak silne są dziś związki społeczne między Polską a Ukrainą. Jednym z możliwych wyjaśnień jest przede wszystkim wieloletnia migracja do Polski, wojna za wschodnią granicą oraz codzienne kontakty w pracy, na uczelniach i w życiu społecznym.

Co ciekawe, Polacy zawarli z Ukrainkami niemal cztery razy więcej małżeństw niż Polki z Ukraińcami (2021 wobec 535). To największa różnica widoczna w całym zestawieniu.

Białorusinki wyraźnie na drugim miejscu

Drugą pozycję zajmują obywatelki Białorusi (216 małżeństw), jednak ich wynik jest już wielokrotnie niższy od liczby ślubów z Ukrainkami. Dalej znajdują się Rosjanki, Brytyjki, Niemki i Wietnamki, których liczby są do siebie znacznie bardziej zbliżone.

Zestawienie pokazuje, że Polacy najczęściej wybierają partnerki z krajów Europy Wschodniej, co prawdopodobnie wynika z bliskości geograficznej, migracji oraz podobieństwa językowego i kulturowego.

Za obywateli jakich państw najczęściej wychodziły Polki?

W przypadku Polek rozkład jest znacznie bardziej zróżnicowany. Choć również tutaj pierwsze miejsce zajmuje Ukraina, przewaga nad kolejnymi krajami nie jest już tak wyraźna jak w przypadku Polaków.

W przypadku Polek pierwsza dziesiątka jest znacznie bardziej zróżnicowana niż u mężczyzn.

Ukraińcy również na pierwszym miejscu, ale przewaga jest znacznie mniejsza

Najwięcej Polek wyszło za mąż za obywateli Ukrainy – 535 razy. To jednak wynik niemal czterokrotnie niższy niż liczba małżeństw Polaków z Ukrainkami.

Może to wynikać z odmiennej struktury migracji oraz faktu, że w Polsce przebywa więcej kobiet z Ukrainy niż mężczyzn, szczególnie po rozpoczęciu pełnoskalowej wojny w 2022 roku.

Europa Zachodnia zajmuje większość czołowych miejsc

Po Ukrainie kolejne miejsca zajmują obywatele Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji, Włoch, Holandii i Portugalii. Pokazuje to, że Polki stosunkowo często zawierają małżeństwa z mężczyznami z Europy Zachodniej.

To w dużej mierze efekt migracji zarobkowej po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Wielu Polaków wyjechało do pracy lub na studia, gdzie powstały relacje kończące się zawarciem małżeństwa.

Dlaczego Wielka Brytania pozostaje w ścisłej czołówce?

Drugie miejsce Wielkiej Brytanii (389 małżeństw) nie jest przypadkiem. Od ponad dwudziestu lat mieszka tam jedna z największych polskich społeczności poza granicami kraju. Nawet po Brexicie liczba związków zawieranych między Polkami a Brytyjczykami pozostaje bardzo wysoka, co pokazuje trwały wpływ migracji na strukturę małżeństw międzynarodowych.

Skąd tak wysoka pozycja Turcji?

Na uwagę zasługuje również Turcja, która z wynikiem 185 małżeństw zajmuje czwarte miejsce. To więcej niż Francja czy Włochy.

Nie można wskazać jednej przyczyny tego zjawiska, jednak wpływ mogą mieć:

• rosnąca popularność Turcji jako kierunku turystycznego,
• coraz częstsze kontakty zawodowe i biznesowe,
• znajomości nawiązywane za pośrednictwem internetu i mediów społecznościowych.

Wysoka pozycja Turcji pokazuje, że małżeństwa międzynarodowe Polek nie ograniczają się wyłącznie do krajów sąsiadujących z Polską czy państw, do których najczęściej emigrowali Polacy.

Małżeństwa Polaków z osobami spoza Europy – które kraje pojawiają się najczęściej?

W zestawieniu można znaleźć również państwa spoza Europy:

• Indie,
• Egipt,
• Maroko,
• Nigeria,
• Stany Zjednoczone,
• Chiny,
• Kazachstan,
• Wietnam,
• Australia i Oceania,
• Brazylia.

To pokazuje, że międzynarodowe małżeństwa Polaków obejmują dziś praktycznie cały świat, choć ich liczba poza Europą jest zdecydowanie mniejsza.

Jak zmienia się liczba małżeństw Polaków z cudzoziemcami?

Dane GUS pokazują, że małżeństwa Polaków z obcokrajowcami stają się coraz częstszym zjawiskiem. W 2006 roku związki z osobami posiadającymi inne obywatelstwo stanowiły około 1,6% wszystkich małżeństw zawieranych w Polsce. W 2024 roku udział ten wzrósł już do 4,3%.

W ujęciu liczbowym liczba takich małżeństw zwiększyła się z 3547 w 2006 roku do 5874 w 2024 roku, mimo że w tym samym czasie ogólna liczba zawieranych małżeństw znacząco spadła – z ponad 226 tys. do około 135 tys. rocznie.

Oznacza to, że znaczenie małżeństw międzynarodowych rośnie nie tylko dlatego, że Polacy częściej tworzą związki z cudzoziemcami, ale również dlatego, że ogólna liczba ślubów w Polsce systematycznie maleje.

Pandemia nie zatrzymała długoterminowego trendu

W 2020 roku liczba wszystkich zawieranych małżeństw gwałtownie spadła z powodu ograniczeń związanych z pandemią COVID-19. Liczba małżeństw międzynarodowych również zmniejszyła się, jednak ich udział w ogólnej liczbie ślubów wzrósł aż do 4,0%.

Po okresie pandemicznym liczba takich związków ponownie utrzymała się na wysokim poziomie. W 2024 roku zawarto 5874 małżeństwa z cudzoziemcami, co oznacza najwyższy udział w całym analizowanym okresie – 4,3% wszystkich małżeństw w Polsce.

Małżeństwa międzynarodowe są dziś ponad trzy razy częstsze niż na początku analizowanego okresu

Porównując lata 2006 i 2024, udział małżeństw z cudzoziemcami wzrósł z 1,6% do 4,3%, czyli ponad 2,5-krotnie. Jednocześnie liczba wszystkich ślubów w Polsce spadła o około 40%, co sprawia, że związki międzynarodowe zajmują coraz ważniejsze miejsce w strukturze zawieranych małżeństw.

Najciekawsze wnioski z danych

Statystyki GUS pozwalają zauważyć kilka wyraźnych tendencji.

Po pierwsze, małżeństwa międzynarodowe stały się znacznie częstsze niż kilkanaście lat temu. Ich udział wzrósł z 1,6% w 2006 roku do 4,3% w 2024 roku.

Po drugie, wybory Polek i Polaków znacząco się różnią. Mężczyźni zdecydowanie częściej zawierają małżeństwa z kobietami z krajów Europy Wschodniej, natomiast kobiety znacznie częściej wychodzą za mąż za obywateli Europy Zachodniej. Dane pokazują również wyraźną różnicę między preferencjami kobiet i mężczyzn. O ile wśród Polaków występuje bardzo silna koncentracja na jednym kraju (Ukraina), o tyle wybory Polek są znacznie bardziej rozproszone pomiędzy kilka państw.

Po trzecie, migracje mają ogromny wpływ na strukturę małżeństw. Zarówno wysoka pozycja Ukrainy, jak i Wielkiej Brytanii jest w dużej mierze efektem wieloletnich przepływów ludności.

Po czwarte, coraz większa liczba państw reprezentowanych w zestawieniu pokazuje, że Polacy budują relacje międzynarodowe na niespotykaną wcześniej skalę. Podróże, studia zagraniczne, praca w międzynarodowych firmach i rozwój komunikacji internetowej sprawiają, że granice odgrywają coraz mniejszą rolę przy wyborze partnera życiowego.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Mimo rosnącej aktywności zawodowej kobiet w niemal wszystkich branżach, polski rynek pracy nadal pozostaje wyraźnie podzielony pod względem płci. Są zawody, w których kobiety dominują niemal całkowicie, zwłaszcza w ochronie zdrowia, edukacji, administracji oraz usługach opiekuńczych. Dane Głównego Urzędu Statystycznego pokazują, że w wielu profesjach kobiety stanowią ponad dziewięciu na dziesięciu pracowników.

10 zawodów z najwyższym odsetkiem kobiet

Na szczycie zestawienia znalazły się zawody, w których udział kobiet jest niemal stuprocentowy.

Interesujące jest to, że najwyższy udział kobiet występuje przede wszystkim w zawodach związanych z opieką nad drugim człowiekiem – ochroną zdrowia, edukacją i pomocą społeczną. Z kolei nawet w zawodach administracyjnych i finansowych udział kobiet często przekracza 90%, co pokazuje, że segregacja zawodowa dotyczy nie tylko sektorów opiekuńczych.

Najbardziej sfeminizowane zawody w Polsce – ranking

Dane pokazują strukturę zatrudnienia według stanu na koniec 2024 roku. Nie oznacza to, że zawody są dostępne wyłącznie dla kobiet ani że udział kobiet nie będzie się zmieniał w kolejnych latach. Statystyki opisują rzeczywistą strukturę zatrudnienia, a nie predyspozycje do wykonywania danego zawodu.

Zawody medyczne należą do najbardziej sfeminizowanych

Największą dominację kobiet widać w zawodach medycznych. Oprócz położnych i pielęgniarek bardzo wysoki udział kobiet odnotowano również wśród:

• położnych – 99,7%,
• asystentów dentystycznych – 99,1%,
• sekretarzy medycznych – 97,7%,
• pielęgniarek – 96,7%,
• techników analityki medycznej – 95,2%,
• techników farmaceutycznych – 94,7%,
• diagnostów laboratoryjnych – 90,9%,
• psychologów – 89,7%,
• farmaceutów – 85,6%.

Pokazuje to, że wiele zawodów związanych z opieką nad pacjentami oraz diagnostyką pozostaje silnie sfeminizowanych.

Edukacja i opieka nad dziećmi to jedne z najbardziej kobiecych branż

Drugim obszarem, w którym kobiety zdecydowanie dominują, jest edukacja.

Najwyższe udziały kobiet występują wśród:

• nauczycieli wychowania przedszkolnego – 99,2%,
• asystentów nauczycieli – 98,5%,
• nauczycieli pracujących z osobami o specjalnych potrzebach edukacyjnych – 88,4%,
• nauczycieli szkół podstawowych – 86,9%,
• nauczycieli szkół ponadpodstawowych – 73,4%.

Szczególnie imponująca jest liczebność nauczycieli szkół podstawowych. W tej grupie zawodowej pracuje ponad 360 tys. osób, z czego niemal 313 tys. stanowią kobiety.

Administracja, finanse i biura również należą do kobiet

Silna przewaga kobiet widoczna jest również w zawodach administracyjnych i finansowych.

Przykłady:

• księgowi i pracownicy do spraw rachunkowości – 92,0% kobiet,
• pracownicy działów kadr – 94,1%,
• pracownicy obsługi płacowej – 93,7%,
• recepcjoniści – 93,1%,
• pracownicy administracyjni i sekretarze biura zarządu – 84,0%,
• pracownicy obsługi biurowej – 82,0%,
• specjaliści HR – 89,1%.

To pokazuje, że kobiety odgrywają kluczową rolę także w funkcjonowaniu przedsiębiorstw oraz administracji publicznej.

Handel i usługi także z przewagą kobiet

Choć handel jest bardziej zróżnicowany niż ochrona zdrowia czy edukacja, również tutaj kobiety stanowią większość zatrudnionych.

Największe grupy to:

• sprzedawcy sklepowi oraz kasjerzy – 83,7% kobiet,
• fryzjerzy – 88,3%,
• pomoce kuchenne – 88,1%,
• kasjerzy bankowi – 84,5%,
• pracownicy call center – 68,0%,
• specjaliści ds. reklamy i marketingu – 59,2%.

Dlaczego niektóre zawody są tak silnie sfeminizowane?

Na strukturę zatrudnienia wpływa wiele czynników. Eksperci wskazują przede wszystkim na:

• wieloletnie tradycje związane z wyborem ścieżki edukacyjnej,
• społeczne postrzeganie ról zawodowych kobiet i mężczyzn,
• historyczny rozwój zawodów opiekuńczych i edukacyjnych,
• różnice w preferencjach dotyczących wyboru kierunków studiów oraz szkół zawodowych.

Jednocześnie w ostatnich latach obserwowany jest stopniowy wzrost udziału kobiet w zawodach technicznych, informatycznych czy inżynierskich, choć w wielu z nich nadal pozostają one mniejszością.

Co wynika z tych danych?

Zestawienie pokazuje, że mimo zachodzących zmian na rynku pracy, w Polsce nadal wyraźnie widoczna jest segregacja zawodowa ze względu na płeć. Najwyższy udział kobiet występuje przede wszystkim w zawodach związanych z opieką zdrowotną, edukacją oraz opieką nad dziećmi. W wielu z tych profesji kobiety stanowią ponad 95% wszystkich pracujących.

Warto zwrócić uwagę, że są to jednocześnie zawody mające ogromne znaczenie społeczne. Położne, pielęgniarki, nauczyciele czy opiekunowie dzieci odpowiadają za funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia, edukacji i opieki społecznej. Oznacza to, że kobiety odgrywają kluczową rolę w sektorach mających bezpośredni wpływ na jakość życia społeczeństwa.

Dane pokazują również, że przewaga kobiet nie ogranicza się wyłącznie do zawodów opiekuńczych. Bardzo wysoki odsetek kobiet występuje także w administracji, księgowości, kadrach czy obsłudze biurowej, co świadczy o ich silnej obecności również w zawodach związanych z organizacją i funkcjonowaniem przedsiębiorstw oraz instytucji publicznych.

Jednocześnie należy pamiętać, że przedstawione statystyki opisują strukturę zatrudnienia na koniec 2024 roku. Nie oznaczają one, że zawody te są przeznaczone wyłącznie dla kobiet lub mężczyzn, lecz pokazują rzeczywisty obraz polskiego rynku pracy w danym momencie.

Zobacz również zawody zdominowane przez mężczyzn.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Ważne: Artykuł przedstawia dane o gwałtach zarejestrowanych przez policję. Nie są to dane o rzeczywistej liczbie wszystkich gwałtów. Na statystyki wpływają m.in. poziom zgłaszalności, definicje prawne, sposób rejestracji przestępstw oraz zmiany legislacyjne.

Kraje z najwyższym wskaźnikiem gwałtów w Europie w 2024 roku

Według danych Eurostatu najwyższe wskaźniki zgłoszonych gwałtów na 100 tys. mieszkańców odnotowano w:

1. Szwecja – 88,22
2. Francja – 65,95
3. Finlandia – 53,25
4. Islandia – 47,45
5. Belgia – 40,55
6. Norwegia – 39,17
7. Dania – 38,83

Warto zauważyć, że dominują tutaj kraje Europy Północnej i Zachodniej. Od wielu lat znajdują się one w czołówce europejskich statystyk dotyczących zgłaszanych przestępstw seksualnych.

Kraje z najniższym wskaźnikiem zgłoszonych gwałtów w Europie

Na przeciwnym biegunie europejskich statystyk znajdują się państwa, w których wskaźnik zgłoszonych gwałtów pozostaje relatywnie niski. W 2024 roku wartości te w wielu krajach Europy Środkowo-Wschodniej i Południowo-Wschodniej były kilkukrotnie, a w niektórych przypadkach nawet kilkudziesięciokrotnie niższe niż w państwach Europy Północnej.

Należy jednak podkreślić, że niskie wskaźniki nie muszą oznaczać mniejszej skali zjawiska. Mogą wynikać z różnic w definicjach prawnych, sposobie klasyfikacji czynów, poziomie zgłaszalności oraz zaufaniu do instytucji publicznych.

Ranking krajów o najniższym wskaźniku (2024):

1. Polska – 1,46

2. Serbia – 1,51

3. Macedonia Północna – 1,70

4. Bułgaria – 1,72

5. Słowacja – 2,41

6. Litwa – 2,98

Polska na tle Europy

W 2024 roku w Polsce odnotowano:

• 533 zgłoszone gwałty
• 1,46 gwałtu na 100 tys. mieszkańców

To najniższy wskaźnik w Europie. Dla porównania:

• Szwecja: 88,22
• Francja: 65,95
• Finlandia: 53,25
• Niemcy: 17,09
• Czechy: 17,13
• Austria: 26,29
• Holandia: 13,46

Oznacza to, że wskaźnik odnotowany w Szwecji był ponad 60 razy wyższy niż w Polsce, a we Francji ponad 45 razy wyższy.

Jak zmieniała się liczba gwałtów w Polsce?

Polska należy do grupy państw, w których w analizowanym okresie odnotowano spadek liczby zgłaszanych gwałtów.

W porównaniu z 2008 rokiem oznacza to spadek o około 67%.

Równie wyraźnie obniżył się wskaźnik na 100 tys. mieszkańców – z 4,23 w 2008 roku do 1,46 w 2024 roku.

Dlaczego Szwecja i Francja mają tak wysokie wskaźniki?

Porównując statystyki gwałtów między państwami, należy zachować ostrożność. Wysoki wskaźnik nie musi automatycznie oznaczać wyższego rzeczywistego poziomu przemocy seksualnej.

Na dane wpływają między innymi:

1. Różnice w definicjach prawnych

Poszczególne państwa stosują odmienne definicje gwałtu i przestępstw seksualnych. W niektórych krajach zakres czynów kwalifikowanych jako gwałt jest szerszy niż w innych.

2. Poziom zgłaszalności

Badania wiktymizacyjne wskazują, że przestępstwa seksualne należą do najrzadziej zgłaszanych organom ścigania. Kraje o wyższym zaufaniu do instytucji publicznych często notują większą liczbę zgłoszeń.

3. Zmiany legislacyjne

Nowelizacje prawa mogą powodować nagły wzrost liczby rejestrowanych przestępstw bez rzeczywistego wzrostu liczby zdarzeń.

4. Metody rejestracji

Niektóre państwa liczą każde zgłoszone zdarzenie oddzielnie, inne stosują odmienne zasady agregacji danych.

Największe wzrosty od 2008 roku

W wielu państwach europejskich liczba zgłaszanych gwałtów wzrosła wielokrotnie.

Najbardziej widoczne przykłady:

• Francja: z 10 277 do 45 288 przypadków
• Niemcy: z 7 292 do 14 266
• Finlandia: z 915 do 2 984
• Dania: z 975 do 2 315
• Hiszpania: z 2 437 do 5 222

W części krajów wzrost ten może być związany zarówno ze zmianami społecznymi i prawnymi, jak i z większą gotowością ofiar do zgłaszania przestępstw.

Europa Wschodnia notuje niższe wskaźniki

Państwa Europy Środkowo-Wschodniej generalnie charakteryzują się niższymi wskaźnikami zgłoszonych gwałtów niż kraje Europy Zachodniej i Północnej.

W 2024 roku:

• Polska – 1,46
• Serbia – 1,51
• Bułgaria – 1,72
• Macedonia Północna – 1,70
• Słowacja – 2,41
• Litwa – 2,98
• Grecja – 3,39

Różnice te mogą wynikać zarówno z rzeczywistej skali zjawiska, jak i z odmiennych systemów prawnych, kulturowych oraz poziomu zgłaszalności.

Gwałty w Polsce według danych Policji. Najniższy poziom od dekad

Dane Komendy Głównej Policji pokazują, że liczba przestępstw stwierdzonych z art. 197 Kodeksu karnego od wielu lat utrzymuje się na znacznie niższym poziomie niż na początku XXI wieku.

W 2024 roku Policja stwierdziła 1 047 przestępstw zgwałcenia i wymuszenia czynności seksualnych, podczas gdy w 2000 roku było ich 2 399, a w 2002 roku 2 345. Oznacza to spadek o ponad 56 proc. w ciągu ostatnich dwóch dekad.

Jednocześnie wszczęto 2 450 postępowań przygotowawczych, co było najwyższym wynikiem od 2019 roku.

Liczba przestępstw seksualnych w Polsce spadła o ponad połowę od 2000 roku

Na początku XXI wieku liczba stwierdzonych przestępstw (art. 197 KK) regularnie przekraczała 2 tys. rocznie.

Najwyższe wartości odnotowano w:

• 2000 r. – 2 399 przestępstw stwierdzonych,
• 2001 r. – 2 339,
• 2002 r. – 2 345,
• 2003 r. – 2 322,
• 2004 r. – 2 176.

Od tego czasu obserwowany jest wyraźny trend spadkowy. W 2024 roku liczba przestępstw stwierdzonych wyniosła 1 047, czyli ponad dwa razy mniej niż na początku analizowanego okresu.

Czym różnią się „postępowania wszczęte” i „przestępstwa stwierdzone”?

Porównując dane policyjne, warto pamiętać, że są to dwie różne kategorie statystyczne.

Postępowania wszczęte oznaczają liczbę spraw rozpoczętych przez Policję lub prokuraturę po zgłoszeniu podejrzenia popełnienia przestępstwa.

Przestępstwa stwierdzone to natomiast przypadki, w których organy ścigania uznały, że doszło do popełnienia przestępstwa określonego w art. 197 Kodeksu karnego.

Z tego powodu liczby te nie muszą być identyczne i nie należy ich bezpośrednio porównywać rok do roku.

Coraz więcej postępowań przy stabilnej liczbie przestępstw stwierdzonych

Ostatnie lata przynoszą interesujące zjawisko. Liczba wszczynanych postępowań utrzymuje się na stosunkowo wysokim poziomie, natomiast liczba przestępstw stwierdzonych pozostaje stabilna.

W latach 2020–2024:

Może to świadczyć między innymi o większej liczbie zgłoszeń, zmianach proceduralnych lub dokładniejszej weryfikacji spraw przez organy ścigania.

Rok 2024 na tle ostatnich lat

W 2024 roku:

• wszczęto 2 450 postępowań dotyczących zgwałcenia lub wymuszenia czynności seksualnej,
• stwierdzono 1 047 przestępstw,
• liczba przestępstw stwierdzonych była niemal identyczna jak rok wcześniej (1 040),
• wynik pozostaje jednym z najniższych od początku prowadzenia prezentowanej serii danych (1999 rok).

Dane wskazują więc na względną stabilizację liczby stwierdzonych przestępstw przy jednoczesnym utrzymywaniu się wysokiej liczby zgłaszanych spraw.

Co pokazują dane Policji, a czego nie pokazują?

Statystyki policyjne przedstawiają wyłącznie przestępstwa zgłoszone organom ścigania i zarejestrowane w systemie. Nie obejmują zdarzeń, które nie zostały zgłoszone Policji.

Z tego względu dane Komendy Głównej Policji są najlepszym źródłem informacji o oficjalnie rejestrowanej przestępczości, ale nie pozwalają na dokładne oszacowanie pełnej skali zjawiska. Dlatego przy analizie przemocy seksualnej warto uwzględniać również badania wiktymizacyjne oraz statystyki międzynarodowe, takie jak dane Eurostatu.

Dlaczego liczba zgłoszonych gwałtów nie pokazuje pełnej skali zjawiska?

Badania wiktymizacyjne polegają na anonimowym pytaniu respondentów o doświadczenie przestępstw, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone Policji. W wielu krajach wskazują one, że znaczna część przestępstw seksualnych nie trafia do oficjalnych statystyk.

Wnioski

Analiza danych Eurostatu oraz Komendy Głównej Policji opiera się na przestępczości rejestrowanej przez organy ścigania i prowadzi do dwóch istotnych wniosków. Po pierwsze, Polska należy do krajów o najniższym wskaźniku zgłoszonych gwałtów w Europie. W 2024 roku wskaźnik ten wyniósł 1,46 na 100 tys. mieszkańców, co plasuje Polskę znacznie poniżej średnich wartości notowanych w Europie Zachodniej i Północnej.

Po drugie, dane policyjne wskazują na długoterminowy spadek liczby przestępstw stwierdzonych z art. 197 Kodeksu karnego. W 2000 roku Policja stwierdziła 2 399 przestępstw zgwałcenia i wymuszenia czynności seksualnych, natomiast w 2024 roku było ich 1 047, co oznacza spadek o ponad połowę w ciągu ostatnich dwóch dekad.

Jednocześnie zarówno statystyki krajowe, jak i międzynarodowe należy interpretować ostrożnie. Na wyniki wpływają nie tylko rzeczywista liczba przestępstw, ale również definicje prawne, sposób rejestracji, zmiany legislacyjne oraz gotowość ofiar do zgłaszania przestępstw organom ścigania. Z tego względu prezentowane dane najlepiej traktować jako obraz przestępczości rejestrowanej, a nie pełnej skali przemocy seksualnej występującej w społeczeństwie.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.

Medycyna, pedagogika czy filologie przyciągają przede wszystkim kobiety. Z kolei informatyka, kierunki techniczne i inżynieryjne nadal są domeną mężczyzn. Analiza danych pozwala lepiej zrozumieć, jak wyglądają współczesne wybory edukacyjne młodych Polaków i jakie kompetencje będą dominować na rynku pracy w najbliższych latach.

Najpopularniejsze kierunki studiów w Polsce w roku akademickim 2024/2025

Najwięcej studentów kształci się obecnie na kierunkach związanych z biznesem i administracją. To grupa obejmująca m.in. zarządzanie, finanse, rachunkowość czy marketing.

Czy popularność kierunków się zmienia?

Dane GUS pokazują, że od kilku lat w czołówce najpopularniejszych kierunków utrzymują się biznes i administracja, nauki społeczne oraz kierunki medyczne. Coraz większe znaczenie mają również studia związane z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi, co odzwierciedla zmiany zachodzące na rynku pracy.

Top 10 najpopularniejszych grup kierunków studiów

1. Biznes i administracja – 226 150 studentów
2. Kierunki medyczne – 169 138
3. Nauki społeczne – 161 774
4. Kierunki inżynieryjno-techniczne – 92 870
5. Pedagogika – 74 819
6. Technologie teleinformacyjne – 64 626
7. Kierunki językowe – 62 097
8. Prawo – 51 647
9. Architektura i budownictwo – 44 895
10. Indywidualne studia międzyobszarowe – 39 874

Łącznie te dziesięć grup kierunków skupia ponad 77% wszystkich studentów w Polsce.

Z danych GUS wynika, że mimo rosnącej liczby studentów na kierunkach technicznych, wybory edukacyjne kobiet i mężczyzn nadal znacząco się różnią. Kobiety częściej wybierają kierunki związane ze zdrowiem, edukacją i usługami społecznymi, natomiast mężczyźni dominują w obszarach technologicznych i inżynieryjnych. Jednocześnie niektóre dziedziny, takie jak architektura i budownictwo, zbliżają się do równowagi płci.

Jakie kierunki studiów najczęściej wybierają kobiety?

Kobiety dominują liczebnie na większości kierunków akademickich. Szczególnie widoczne jest to w obszarach związanych ze zdrowiem, edukacją i naukami społecznymi.

Najpopularniejsze kierunki studiów wśród kobiet

1. Biznes i administracja – 129 335 studentek
2. Kierunki medyczne – 125 503
3. Nauki społeczne – 113 155
4. Pedagogika – 62 329
5. Kierunki językowe – 47 298
6. Prawo – 32 370
7. Kierunki artystyczne – 27 749
8. Usługi dla ludności – 26 452
9. Architektura i budownictwo – 23 205
10. Kierunki inżynieryjno-techniczne – 19 837

Szczególnie interesująco wygląda sytuacja na kierunkach medycznych. Kobiety stanowią tam aż 74,2% wszystkich studentów. Jeszcze większa przewaga widoczna jest w pedagogice, gdzie studentki odpowiadają za ponad 83% studiujących.

Mężczyźni stawiają na technologie i inżynierię

Wśród mężczyzn dominują kierunki związane z nowoczesnymi technologiami, informatyką oraz szeroko rozumianym sektorem technicznym.

Najpopularniejsze kierunki studiów wśród mężczyzn

1. Biznes i administracja – 96 815 studentów
2. Kierunki inżynieryjno-techniczne – 73 033
3. Technologie teleinformacyjne – 54 980
4. Nauki społeczne – 48 619
5. Kierunki medyczne – 43 635
6. Indywidualne studia międzyobszarowe – 24 494
7. Ochrona i bezpieczeństwo – 21 820
8. Architektura i budownictwo – 21 690
9. Prawo – 19 277
10. Kierunki językowe – 14 799

Na kierunkach teleinformatycznych mężczyźni stanowią ponad 85% wszystkich studentów. Podobnie wygląda sytuacja na kierunkach inżynieryjno-technicznych, gdzie ich udział przekracza 78%.

Najbardziej sfeminizowane kierunki studiów

Niektóre obszary kształcenia pozostają niemal całkowicie zdominowane przez kobiety.

Najwyższy udział kobiet odnotowano na kierunkach:

• opieki społecznej – 83,9%,
• pedagogicznych – 83,3%,
• weterynaryjnych – 80,3%,
• usług dla ludności – 79,1%,
• medycznych – 74,2%,
• biologicznych – 74,5%.

Wyniki pokazują, że kobiety najczęściej wybierają kierunki związane z opieką, edukacją, zdrowiem i naukami społecznymi.

Najbardziej zmaskulinizowane kierunki studiów

Równie wyraźne różnice widać po drugiej stronie zestawienia.

Najwyższy udział mężczyzn występuje na kierunkach:

• technologii teleinformacyjnych – 85,1%,
• usług transportowych – 72,4%,
• interdyscyplinarnych programów ICT – 79,9%,
• inżynieryjno-technicznych – 78,6%,
• leśnych – 62,3%,
• ochrony i bezpieczeństwa – 57,7%.

To kierunki bezpośrednio związane z informatyką, przemysłem, transportem i nowoczesnymi technologiami.

Architektura i budownictwo zaskakują równowagą

Na tle innych grup kierunków wyjątkowo prezentuje się architektura i budownictwo. Studiuje tam 23 205 kobiet i 21 690 mężczyzn. Oznacza to niemal idealny balans płci.

Podobnie wygląda sytuacja na kierunkach matematycznych i statystycznych, gdzie różnice między liczbą kobiet i mężczyzn są niewielkie. Może to świadczyć o stopniowym zacieraniu się tradycyjnych podziałów w wybranych obszarach kształcenia.

Co mówią dane o przyszłości rynku pracy?

Popularność kierunków biznesowych, medycznych i społecznych pokazuje, że młodzi Polacy stawiają zarówno na kompetencje uniwersalne, jak i zawody o wysokim poziomie bezpieczeństwa zatrudnienia.

Wysoka popularność kierunków medycznych może być związana z rosnącym zapotrzebowaniem na lekarzy, pielęgniarki i specjalistów ochrony zdrowia wynikającym ze starzenia się społeczeństwa.

Z kolei utrzymujące się zainteresowanie kierunkami teleinformatycznymi wpisuje się w proces cyfryzacji gospodarki. Według raportów rynku pracy specjaliści IT, analitycy danych i inżynierowie należą do najbardziej poszukiwanych grup zawodowych.

Warto jednak pamiętać, że liczba studentów na danym kierunku nie zawsze przekłada się bezpośrednio na późniejsze zatrudnienie. O sukcesie zawodowym decydują również zdobyte kompetencje, doświadczenie oraz sytuacja gospodarcza.

Jednocześnie utrzymuje się duża luka płciowa w sektorach STEM (nauka, technologia, inżynieria i matematyka). Mimo rosnącej liczby kobiet na uczelniach technicznych, kierunki teleinformatyczne i inżynieryjne nadal są wybierane głównie przez mężczyzn.

W kolejnych latach to właśnie te obszary mogą być kluczowe dla rozwoju gospodarki cyfrowej, transformacji energetycznej oraz rynku nowych technologii.

Sprawdź również, czy Polacy dobierają się w pary według wykształcenia.

 

Co o tym myślisz?

Zostaw reakcję i komentarz.