Polacy najmniej hojni na świecie? Szokujące wyniki globalnego rankingu

Polacy pomagają najmniej na świecie – przynajmniej według globalnego rankingu dobroczynności. W zestawieniu obejmującym ponad 140 krajów zajęliśmy ostatnie miejsce. Czy to znaczy, że jesteśmy najmniej empatycznym narodem? Niekoniecznie.

Raport Charities Aid Foundation – World Giving Index 2024 nie pozostawia złudzeń: Polska znalazła się na 142. miejscu na świecie, osiągając zaledwie 15 punktów na 100 możliwych. To wynik, który może zaskakiwać – szczególnie w kraju, który wielokrotnie pokazywał zdolność do masowej mobilizacji w momentach kryzysowych. Polska (15 pkt) wypada niemal trzykrotnie gorzej niż średnia globalna (40 pkt), co pokazuje skalę różnicy.

World Giving Index 2024 – ranking dobroczynności na świecie

To jedno z najważniejszych globalnych zestawień pokazujących, jak często ludzie pomagają innym w różnych krajach świata. Ranking opiera się na realnych zachowaniach – a nie deklaracjach – i obejmuje ponad 140 państw.

Każdy kraj oceniany jest na podstawie trzech prostych wskaźników:

• przekazywania darowizn,
• angażowania się w wolontariat,
• pomocy nieznajomym.

Na tej podstawie powstaje wynik od 0 do 100 punktów, który pozwala porównać poziom dobroczynności na całym świecie.

👉 Pokaż pełny ranking dobroczynności

Miejsce	Kraj	World Giving Index	Pomoc nieznajomemu (% dorosłych)	Darowizny (% dorosłych)	Wolontariat (% dorosłych)
1	Indonezja	74	66%	90%	65%
2	Kenia	63	82%	56%	52%
3	Singapur	61	75%	68%	40%
4	Gambia	61	78%	61%	45%
5	Nigeria	60	81%	45%	53%
6	Stany Zjednoczone	59	76%	61%	39%
7	Ukraina	57	77%	67%	27%
8	Australia	54	69%	59%	34%
9	Zjednoczone Emiraty Arabskie	54	65%	59%	37%
10	Malta	54	56%	74%	31%
11	Kanada	54	67%	60%	34%
12	Liberia	52	80%	19%	58%
13	Gwinea	52	74%	38%	43%
14	Tajlandia	52	64%	67%	24%
15	Irlandia	51	59%	65%	29%
16	Bahrajn	51	72%	56%	26%
17	Nowa Zelandia	51	60%	58%	34%
18	Kuwejt	51	64%	53%	35%
19	Mjanma	50	53%	78%	20%
20	Malezja	50	62%	52%	36%
21	Norwegia	50	53%	65%	31%
22	Wielka Brytania	49	55%	67%	26%
23	Izrael	49	63%	54%	28%
24	Islandia	48	48%	71%	25%
25	Holandia	48	48%	64%	32%
26	Indie	48	65%	38%	41%
27	Iran	47	69%	58%	16%
28	Sri Lanka	47	65%	35%	42%
29	Mongolia	47	51%	53%	38%
30	Filipiny	47	68%	24%	48%
31	Sierra Leone	47	78%	26%	36%
32	Austria	46	52%	62%	24%
33	Arabia Saudyjska	46	71%	43%	24%
34	Ghana	46	65%	34%	37%
35	Rosja	45	71%	42%	23%
36	Dania	45	60%	51%	25%
37	Niemcy	45	57%	52%	27%
38	Etiopia	45	66%	40%	30%
39	Cypr Północny	45	71%	39%	24%
40	Honduras	45	69%	33%	33%
41	Czad	44	72%	29%	33%
42	Gwatemala	44	69%	24%	39%
43	Libia	44	72%	34%	25%
44	Senegal	44	78%	27%	26%
45	Uzbekistan	44	61%	52%	18%
46	Szwecja	44	58%	56%	16%
47	Demokratyczna Republika Konga	44	67%	29%	34%
48	Czechy	43	64%	42%	24%
49	Węgry	43	76%	38%	17%
50	Dominikana	43	71%	23%	35%
51	Kosowo	43	64%	58%	8%
52	Luksemburg	43	49%	50%	31%
53	Somalia	43	66%	39%	24%
54	Paragwaj	43	66%	31%	32%
55	Belgia	43	55%	48%	26%
56	Madagaskar	43	62%	25%	41%
57	Cypr	43	65%	40%	23%
58	Nepal	43	53%	41%	34%
59	Tajwan	42	63%	44%	21%
60	Zambia	42	69%	30%	28%
61	Bośnia i Hercegowina	42	58%	57%	12%
62	Tadżykistan	42	62%	18%	47%
63	Bangladesz	42	81%	28%	17%
64	Kirgistan	42	65%	39%	22%
65	Szwajcaria	42	45%	54%	27%
66	Malawi	42	77%	17%	31%
67	Mauretania	41	67%	27%	29%
68	Wenezuela	41	73%	19%	31%
69	Kostaryka	40	71%	28%	22%
70	Mauritius	40	53%	35%	33%
71	Komory	40	59%	21%	40%
72	Burkina Faso	40	64%	29%	27%
73	Boliwia	40	68%	22%	30%
74	Finlandia	40	55%	40%	24%
75	Słowenia	40	49%	43%	27%
76	Nikaragua	40	66%	25%	28%
77	Urugwaj	39	69%	31%	19%
78	Hiszpania	39	60%	39%	19%
79	Peru	39	68%	25%	25%
80	Hongkong	39	56%	42%	19%
81	Mozambik	39	58%	21%	38%
82	Panama	39	65%	23%	28%
83	Chile	39	66%	33%	17%
84	Estonia	39	55%	41%	20%
85	Irak	38	76%	27%	13%
86	Brazylia	38	65%	29%	21%
87	Niger	38	77%	17%	21%
88	Korea Południowa	38	53%	40%	20%
89	Uganda	38	69%	25%	18%
90	Namibia	38	66%	18%	29%
91	Republika Południowej Afryki	37	65%	20%	27%
92	Albania	37	61%	39%	11%
93	Argentyna	37	68%	22%	22%
94	Republika Konga	37	70%	16%	25%
95	Chiny	37	54%	31%	26%
96	Kamerun	37	68%	19%	23%
97	Salwador	37	64%	18%	28%
98	Eswatini	37	71%	16%	23%
99	Łotwa	36	53%	43%	12%
100	Francja	36	38%	41%	30%
101	Włochy	36	54%	35%	19%
102	Kolumbia	36	67%	18%	21%
103	Maroko	36	73%	18%	16%
104	Meksyk	35	64%	22%	20%
105	Macedonia Północna	34	49%	45%	9%
106	Gabon	34	70%	16%	16%
107	Laos	34	46%	37%	18%
108	Tanzania	33	54%	32%	13%
109	Ekwador	33	61%	19%	19%
110	Pakistan	33	49%	32%	18%
111	Grecja	33	63%	15%	20%
112	Gruzja	33	71%	6%	21%
113	Kazachstan	33	45%	41%	13%
114	Serbia	31	45%	43%	7%
115	Terytoria Palestyńskie	30	64%	16%	11%
116	Wybrzeże Kości Słoniowej	30	58%	19%	14%
117	Mali	30	51%	14%	26%
118	Zimbabwe	30	60%	11%	18%
119	Azerbejdżan	30	63%	16%	9%
119	Portugalia	30	55%	21%	13%
121	Jordania	30	67%	14%	7%
122	Turcja	29	56%	22%	10%
123	Botswana	29	70%	6%	12%
124	Armenia	29	62%	15%	11%
125	Czarnogóra	29	50%	28%	9%
126	Słowacja	29	45%	24%	17%
127	Mołdawia	28	58%	15%	12%
128	Egipt	28	72%	10%	3%
129	Benin	27	52%	14%	15%
130	Wietnam	27	52%	14%	16%
131	Liban	26	49%	21%	8%
132	Rumunia	26	53%	18%	6%
133	Bułgaria	26	48%	23%	6%
134	Tunezja	24	55%	7%	11%
135	Afganistan	24	53%	10%	9%
136	Togo	24	48%	11%	13%
137	Chorwacja	24	43%	17%	11%
138	Jemen	23	52%	7%	9%
139	Litwa	22	41%	16%	11%
140	Kambodża	22	28%	31%	6%
141	Japonia	20	24%	17%	19%
142	Polska	15	23%	15%	7%

Czym jest ranking dobroczynności i jak powstaje?

Badanie:

• objęło ponad 145 tysięcy osób
• przeprowadzono w ponad 140 krajach
• bazuje na danych z międzynarodowego badania opinii publicznej (Gallup World Poll)

Każdemu respondentowi zadano trzy proste pytania:

1. Czy w ostatnim miesiącu przekazałeś pieniądze na cele charytatywne?
2. Czy poświęciłeś czas na wolontariat?
3. Czy pomogłeś nieznajomej osobie?

Na tej podstawie tworzony jest wskaźnik (0–100 punktów), który pokazuje, jaki odsetek społeczeństwa angażuje się w pomoc innym.

Co ważne: ranking mierzy konkretne działania, a nie deklaracje czy opinie. To właśnie dlatego wyniki potrafią zaskakiwać – szczególnie w przypadku takich krajów jak Polska.

W 2024 roku globalny poziom dobroczynności osiągnął 40 punktów, czyli jeden z najwyższych wyników w historii badania. Aż 4,3 miliarda ludzi (73% dorosłej populacji) pomogło komuś – poprzez darowizny, wolontariat lub pomoc nieznajomym.

To pokazuje coś bardzo istotnego: mimo kryzysów gospodarczych, wojen czy inflacji, ludzie nie przestali pomagać.

Jednocześnie świat hojności jest bardzo nierówny.

Najbardziej hojne kraje świata:

• Indonezja – lider już 7. rok z rzędu
• Kenia, Singapur, Gambia, Nigeria
• w TOP10 pojawiają się także: USA, Ukraina, Australia, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Malta.
  

Polska na końcu rankingu hojności. Czy naprawdę nie lubimy pomagać?

Polska znalazła się na samym końcu globalnego rankingu dobroczynności. W najnowszym zestawieniu przygotowanym przez Charities Aid Foundation – World Giving Index 2024 zajmujemy 142. miejsce na świecie, osiągając zaledwie 15 punktów na 100 możliwych. To wynik, który może zaskakiwać, a nawet budzić sprzeciw – bo przecież trudno uwierzyć, że Polacy są najmniej pomocnym społeczeństwem na świecie. Tak wskazują wyniki badania, choć ich interpretacja nie jest jednoznaczna.

W Polsce wygląda to tak:

• 💰 15% Polaków przekazuje darowizny
• 🤝 23% pomaga nieznajomym
• 🙋 tylko 7% angażuje się w wolontariat

Każdy z tych wyników należy do najniższych na świecie. Na tle globalnym to bardzo słabe wyniki, zwłaszcza jeśli zestawimy je z krajami znajdującymi się w czołówce rankingu, gdzie pomaganie jest niemal powszechne. Dla porównania:

• w krajach takich jak Indonezja nawet 90% społeczeństwa przekazuje pieniądze
• globalnie aż 73% ludzi pomaga innym w jakiejkolwiek formie.

W praktyce oznacza to, że Polacy przekazują darowizny 6 razy rzadziej niż mieszkańcy Indonezji i ponad 4 razy rzadziej angażują się w wolontariat niż w krajach rozwiniętych.

Warto jednak zatrzymać się na chwilę i zadać sobie pytanie: czy ten ranking rzeczywiście pokazuje pełny obraz rzeczywistości?

Pomagamy, ale inaczej niż mierzą to statystyki

Jednym z kluczowych ograniczeń rankingu jest to, że mierzy tylko trzy konkretne formy pomocy – wpłaty na cele charytatywne, wolontariat oraz pomoc nieznajomym. Choć obejmuje to dużą część działań dobroczynnych, nie pokazuje pełnego obrazu.

W Polsce znaczna część wsparcia odbywa się w najbliższym otoczeniu. Pomagamy rodzinie, znajomym i sąsiadom, organizujemy zbiórki w pracy czy lokalnych społecznościach, oddajemy krew. Tego typu działania nie zawsze są identyfikowane jako „formalna dobroczynność”, a część z nich może nie być uchwycona w badaniach.

W efekcie może powstawać różnica między rzeczywistą gotowością do pomagania a jej mierzalnymi formami.

Dobrym przykładem jest reakcja Polaków na pomoc dla uchodźców z Ukrainy – skala wsparcia była bardzo duża i obejmowała zarówno pomoc finansową, jak i bezpośrednie zaangażowanie. Pokazuje to, że potencjał solidarności jest wysoki, choć nie zawsze w pełni widoczny w danych.

Europa Wschodnia ma podobny problem

Polska nie jest tutaj wyjątkiem. Cały region Europy Środkowo-Wschodniej wypada słabiej niż reszta kontynentu. To efekt zarówno historii, jak i struktury społecznej:

• Europa Zachodnia: 43 pkt
• Europa Północna: 42 pkt
• Europa Południowa: 36 pkt
• Europa Wschodnia: 35 pkt

W krajach postkomunistycznych przez lata brakowało niezależnych organizacji społecznych, co ograniczało rozwój kultury wolontariatu i zaufania do instytucji. W rezultacie wolontariat i zorganizowana pomoc rozwijały się znacznie wolniej niż na Zachodzie. Do dziś widać tego konsekwencje.

Wniosek jest zaskakujący: wyższy poziom życia nie oznacza większej skłonności do pomagania.

Największy paradoks: biedniejsze kraje są bardziej hojne

Jednym z najbardziej zaskakujących wniosków z raportu jest to, że w czołówce rankingu dominują kraje rozwijające się, takie jak Indonezja, Kenia czy Nigeria. To miejsca, w których poziom życia jest niższy niż w Europie, a mimo to ludzie znacznie częściej pomagają innym.

Dlaczego tak się dzieje? W dużej mierze chodzi o silniejsze więzi społeczne i większe znaczenie wspólnoty. W wielu takich krajach pomaganie jest naturalną częścią codziennego życia, a nie czymś dodatkowym. Często ma też wymiar religijny lub kulturowy, co dodatkowo wzmacnia tę postawę.

Czy Polska naprawdę jest „najmniej hojna”?

Choć ostatnie miejsce w rankingu wygląda źle, nie musi oznaczać, że Polacy są najmniej empatyczni. Bardziej trafne wydaje się stwierdzenie, że jesteśmy społeczeństwem, które pomaga w sposób mniej sformalizowany i mniej widoczny w statystykach.

To jednak nie zmienia faktu, że w obszarze zorganizowanej dobroczynności mamy sporo do nadrobienia. Niski poziom wolontariatu, ograniczone darowizny i brak systemowych zachęt sprawiają, że Polska odstaje od wielu krajów nie tylko Zachodu, ale i świata.

Z perspektywy danych statystycznych warto pamiętać, że podobne wyniki Polska osiągała również w poprzednich edycjach rankingu. Oznacza to, że nie jest to jednorazowy spadek, lecz trwała tendencja, która może wynikać z uwarunkowań kulturowych i społecznych.

Wnioski: dlaczego Polska jest na końcu rankingu dobroczynności?

Ranking World Giving Index 2024 nie jest wyrokiem, ale sygnałem. Pokazuje, że choć Polacy potrafią się mobilizować w ważnych momentach, na co dzień rzadziej angażują się w zorganizowane formy pomocy.

To nie brak empatii jest problemem, lecz sposób, w jaki pomagamy – oraz brak systemu, który by to wspierał i wzmacniał. A to oznacza, że miejsce Polski w przyszłości wcale nie musi wyglądać tak samo.